Polemiek. Over gevoeligheid en schilden.

Het was een gezin waarin polemiek de rode draad vormde. Altijd was er wel een discussie, altijd lag er wel iemand met iemand anders overhoop. Ze hielden hartstikke veel van elkaar, maar samenzijn leek nooit zonder discussie te kunnen verlopen.

Een ogenschijnlijk vreemde situatie, want als individu waren ze allemaal hartstikke sensitief, supergevoelig. Rijk aan emoties, en in de kern kwetsbaar tot op het bot.

Maar dáár lag nou juist de kern van de polemische manier van omgaan met elkaar. Gevoelig als elk van hen was, was elk van hen hartstikke kwetsbaar – kwetsbaar voor de woorden van anderen, maar vooral voor de gevoelens en emoties van de anderen die ín het eigen systeem zo duidelijk gevoeld konden worden als ze zich daarvoor open stelden.
Dus stelden ze zich liever niet open, en probeerden ze zichzelf te beschermen door vooral veel UITgaande energie in beweging te zetten: sturen, zenden, woorden eruit gooien, richting de ander. En ondertussen vooral heel weinig laten binnenkomen.
Hoe harder en hoe meer je ‘zendt’, hoe sterker het schild dat je om je heen plaatst en waar de energie van anderen niet doorheen kan komen.

Dus daar stonden ze. Elk met een schild om zich heen. Volledig gericht op zenden, want als je zendt kun je niet tegelijkertijd ook ontvangen. Zenden was wat ze deden. Allemaal, vrijwel de hele tijd.
Gericht op de eigen energie op de ander richten; bang om geraakt en gekwetst te worden als ze even zouden stoppen met zenden en hun schilden zouden laten zakken…

En zo leidde gevoeligheid tot polemiek. Leken sensitieve mensen veel harder te zijn dan ze in werkelijkheid waren. Kregen beschuldigingen, projecties, oordelen en opinies de bovenhand en verdween de zachtheid en de warmte van de hartsverbindingen die er éigenlijk waren naar de achtergrond.

Daar stonden ze, te discussiëren en te bekvechten.
Terwijl ze in wezen juist elkaars warmte, elkaars liefde en elkaars nabijheid nodig hadden…
Maar naar dat stuk kwetsbaarheid durfden ze niet te gaan…

Over beweging, verandering en balans

De zomer van 2011 is erg onstuimig; niet alleen in Nederland maar ook op veel andere plekken op de wereld. Het weer is onrustig, wisselvallig, enorm in beweging. Een fraaie weerspiegeling van de grote veranderingen op energetisch niveau die momenteel gaande zijn en die ons overduidelijk laten zien dat alles, altijd, in beweging is.

Het universum en alles wat daar deel van uitmaakt kent geen stilstand. Alles wat zich in ons universum bevindt is in beweging, altijd. Het lééft, groeit, ontwikkelt zich, verandert, transformeert. Het doet van alles, maar stil staat het nooit. En ik realiseer me dat datzelfde voor mij, voor ons, voor elk mens geldt. We leven, groeien en ontwikkelen ons doordat en wanneer we in beweging blijven. En in beweging zijn we in principe altijd. We zíjn beweging, we worden omgeven door beweging en we worden bewogen door de bewegingen om ons heen.

De kwantumwetenschap leert ons dat alles in het universum energie in beweging is. Dat geldt dus niet alleen voor alles wat ons omgeeft, maar ook voor onszelf. Ook wij zijn energie in beweging. En die energie die ‘wij’ zijn wil, net als elke andere vorm van energie, bewegen. Dat is haar natuurlijke aard. En dat is voor iedereen die wil groeien en zich wil blijven ontwikkelen een groot goed. Immers: wie in beweging blijft, blijft zich ontwikkelen. Want een beweging leidt altijd, onvermijdelijkerwijs, tot een ontwikkeling een verandering: na een beweging is de situatie anders dan voorheen.

Soms willen we echter liever niet bewegen. Niet zozeer om niet te bewegen, maar omdat we even geen zin hebben in verandering. Soms zijn er momenten waarop we graag alles willen houden zoals het is, al is het maar voor even. Omdat het nu juist net zo lekker gaat, of omdat er eindelijk een bepaalde rust en balans in een situatie is gekomen. Omdat we eindelijk het gevoel hebben even ‘op adem’ te kunnen komen te midden van alle hectiek waar het leven ons zo vaak voor stelt. En die rust, die balans, willen we soms graag, heel graag, een tijdje vasthouden, ‘stilzetten’. Even geen veranderingen. Even geen golven, geen bewegingen, geen ontwikkeling. Even gewoon alles laten zoals het is.

Uit ervaring zul je, net als ik, echter heel goed weten dat dingen ‘stilzetten’ eigenlijk nooit een optie is. De wereld laat zich niet stilzetten en dingen zijn en blijven, hoe dan ook, bewegen. Dat geldt voor de mensen om je heen, de situaties waar je je in bevindt, de omstandigheden waar je privé of in je werk mee geconfronteerd wordt: alles is, altijd, in beweging. En wanneer je poogt bewegingen tegen te houden – wat vrij zinloos is, omdat alles toch beweegt zoals het bewegen wil en de energie zal stromen zoals zij kennelijk, om wat voor reden dan ook, dient te stromen – kost dat je bakken vol energie én loop je een heel grote kans dat je pogingen uiteindelijk toch niet zullen leiden tot het beoogde resultaat. Dat wat wil bewegen, laat zich namelijk niet tegenhouden. Door niets, door niemand en dus ook niet door jou.

‘Vechten’ tegen beweging heeft dus geen zin. De beweging ís er en laat zich niet stilzetten of tegenhouden. En dat impliceert dat ook veranderingen een continu gegeven zijn. Of we het nou willen of niet, er is altijd beweging en er is dus ook altijd verandering. Je hiertegen proberen te verzetten is tamelijk zinloos (al kun je uit pogingen daartoe een aantal interessante ‘lessen’ leren), maar hoe kun je er dan mee omgaan op een manier die ervoor zorgt dat je niet uit balans wordt gehaald en zonder het gevoel te hebben steeds maar overgeleverd te zijn aan alle bewegingen en veranderingen om je heen?

Het meest verstandige dat je te midden van een wereld in beweging kunt doen, is ontdekken hoe jij het beste kunt bewegen te midden van alle bewegingen die er zijn. Want jij bent de belangrijkste speler in het spel dat jouw leven heet en jij mag bepalen hoe jij wel of niet wenst te bewegen in de wereld waarin je je bevindt. Het is waar dat alles in beweging is en dat er dus van alles gebeurt, zelfs als jij ‘niets’ doet. Maar het is niet zo dat je compleet bent overgeleverd aan alles wat er om je heen ‘maar gebeurt’. Jij hebt namelijk, net als ieder anders mens, een bepaalde autonomie en vrijheid om te bewegen zoals het jou goed dunkt. Je bent geen speelbal van de omstandigheden; je bent een krachtige medespeler in het geheel die zijn eigen invloed op het geheel kan uitoefenen! En door te besluiten op een bepaalde manier te bewegen in het geheel waar jij deel van uitmaakt, beïnvloed je dat geheel en kun je de loop van de dingen tot op zekere (en vaak grote) hoogte sturen. Je bent dus geenszins een ‘machteloos
slachtoffer van de bewegingen’. Je bent een medespeler met een eigen aandeel, met autonomie, met bewegingsmogelijkheden en het vermogen je eigen bewegingen te bepalen en vorm te geven. Als je besluit daar geen gebruik van te maken, is dat aan jou. Maar een machtloze speelbal van de omstandigheden ben je hoe dan ook niet. Door te bewegen, oefen jij je invloed uit op het geheel. En door te bewegen, kun je er zelf voor zorgen dat de bewegingen om je heen je niet uit balans halen.

Dat laatste klinkt misschien paradoxaal, maar denk eens aan een koorddanser: hoog in de lucht, met slechts een dun koord onder zijn voeten, beweegt hij zijn lichaam en ledematen om zijn evenwicht te vinden en te behouden. Wanneer bewegingen om hem heen hem uit balans halen, oefent hij daar geen verzet tegen uit door eigenwijs stil te blijven staan, nee: hij bewéégt! Hij beweegt zijn handen, zijn armen, zijn torso, zoekend naar een nieuw evenwicht, dat hij vindt doordat hij in beweging komt. Zou hij tot een stoïcijns niet-bewegen overgaan, dan zou hij gegarandeerd van het koord afvallen. Het is juist zijn vermogen tot bewegen dat hem in staat stelt (weer) een balans te vinden. Wat dus in eerste instantie een paradox kan lijken, is ten aanzien van de kwestie balans een helder gegeven: wil je je evenwicht (weer) vinden, bewéég dan, te midden van de bewegingen om je heen. Beweeg, en ontdek hoe je middels beweging weer in balans kunt komen.

En onthoud: bewegen is ook wat jouw wezen, jouw essentie, wíl: de energie waar je in wezen uit bestaat wil, net als elke andere vorm van energie in dit universum, bewegen. Je bent niet geboren om stil te staan en passief te zijn. Je bent geboren om te léven, te bewegen, in actie te komen en dingen in beweging te zetten! Dus: beweeg! Beweeg zoals jij dat wilt en realiseer je dat jij de vrijheid en de autonomie hebt om zelf te bepalen wanneer en op welke wijze je in beweging komt. Besef dat er om je heen weliswaar van alles gebeurt, maar dat het aan jou is om te bepalen hoe jij, middels jouw bewegingen, reageert op de bewegingen om je heen. En besef dat de kracht en het vermogen om in een wereld vol bewegingen en veranderingen in balans te zijn, te blijven of weer te komen in je eigen handen liggen. De middelen daartoe zijn je vermogens die je in staat stellen te bewegen. Zie jezelf maar als een koorddanser. En dans, met hart en ziel, over het koord van jouw leven.