Quantumsprongen

Quantumsprongen verlopen, in deze tijd, niet gladjes.
Quantumsprongen in deze tijd zijn schokkende bewegingen, vol heftige krachten die we vaak ervaren als ‘geweld’.
Heftige bewegingen en schokken zijn nodig om het oude los te trillen.
Alle ‘gewicht’ dat ons zo lang ‘laag’ heeft gehouden moet worden losgelaten, en aangezien we in het hier en nu niet weten hoe dat ook op ‘zachte’ wijze zou kunnen,is ‘brute kracht’ nodig om ons te bevrijden uit de cocon die ons zo lang omhuld heeft.

ExplosieWe ervaren dit losmaken als geweld, als schokkende gebeurtenissen. Maar in wezen gaat het om een doorbraak naar een hogere frequentie, naar een nieuw paradigma waar meer licht ons omgeeft – licht in de vorm van bewustzijn, weten, kennis en liefde van een meer allesomvattende orde. Het gaat om sterven en opnieuw geboren worden: het sterven van en in het oude en het geboren worden van en in het nieuwe.

Komend uit een paradigma waarin pijn & lijden leidend waren, verwachten we – een enkeling daargelaten – dat elke ‘geboorte’ pijnvol zal zijn, en in lijn daarmee kunnen we ons ‘opnieuw geboren worden’ massaal als een pijnlijke gebeurtenis ervaren.
Maar het kan ook anders. De beleving kan ook anders zijn. En dat start met een andere kijk op de dingen. Een andere kijk, die andere verwachtingen met zich meebrengt.
Verwacht pijn, en er is een grote waarschijnlijkheid dat je perceptie ‘pijn’ zal zijn. Verwacht bevrijding, verlossing, transformatie, een doorbraak naar iets positiefs, een ‘blijde geboorte’, en er is een grote waarschijnlijkheid dat je percepties in lijn zullen zijn met déze verwachtingen.

Wat je uitzendt, trek je aan.
Wat je gelooft, geeft vorm aan de door jou gepercipieerde werkelijkheid.
Wat je verwacht, krijgt kracht bewaarheid te worden.

Kies wijs.
Kies bewust hoe jij naar de dingen wilt kijken en wat je wenst te ervaren.
Wrik je los van oude overtuigingen die grotendeels niet eens de jouwe zijn en maak nieuwe keuzes – je éigen keuzes.
Je hebt het recht je eigen gedachten, standpunten en zienswijzen te kiezen, ook als deze dwars tegen de geldende gedachten, standpunten en zienswijzen ingaan.

Kies wijs. Opdat jouw pad van transformatie en voortgaande groei vorm kan krijgen op een manier die je goed doet, die past bij wie jij op een wezenlijk niveau bent en die aansluit bij het hogere weten dat je in je draagt.

Co-creëer, vanuit bewuste keuzes.
Gebruik de creatiekracht die je gegeven is.
“Een betere wereld begint bij jezelf” – bij de gedachten en verwachtingen die jij hebt, en het aanwenden van je krachten op een bewuste manier.

Ode aan de vrouw die opnieuw geboren wordt

donna-semeDit keer geen blog van eigen hand, maar een prachtige ode aan De Vrouw die Opnieuw Geboren wordt. Van Fabio Volo, door mij voor jullie vertaald uit het Italiaans. 

“Het absoluut prachtigste dat er bestaat, mooier dan een zonsondergang, prachtiger dan de vlucht van een vogel, is een vrouw die opnieuw geboren wordt.

Wanneer ze weer opstaat na de catastrofe, na de val.
Wanneer iemand zegt: ‘”Nu is het afgelopen met haar”.
Nee, het is nooit afgelopen voor een vrouw.
Een vrouw staat altijd weer op, ook als ze er niet in gelooft, ook als ze het niet wil.

Ik heb het niet alleen over de immense pijnen, over die wonden die de dood of een ziekte je bezorgen en die lijken op verwondingen die zijn aangebracht door op een mijn te trappen.

Ik heb het over jou, over dat deze periode niet meer lijkt te eindigen; over jou die je bestaan op het spel zet in een zware baan die elke ochtend als een examen voelt, erger dan de examens uit je schooltijd. Over jou, de meedogenloze scheidsrechter van jezelf, die op grond van hoe je baas naar je kijkt besluit of je goed genoeg bent of dat je jezelf moet veroordelen.
Zo gaat het elke dag, en deze proeftijd eindigt nooit.
En jij bent degene die het laat voortbestaan.

Of ik heb het over jou, die bang is om zelfs maar met een man te slapen; jij die doodsbang bent dat een romance je de adem beneemt, jij die met niemand flirt omdat je o zo bang bent dat iemand in jouw leven infiltreert.
Erger nog: als jij in het verhaal verstrikt blijft, is je lijden immens.
Je bent moe: er is altijd wel iemand tegenover wie je je moet rechtvaardigen, iemand die jou wil veranderen, of die jij moet veranderen om hem dicht bij je te houden.
Zo cultiveer je de eenzaamheid in je eigen huis.
En toch maak je jezelf van alles wijs, ook wanneer je met anderen praat: “Het gaat goed met mij. Ik heb het goed zo, voel me beter zo.”
En de hemel komt weer een stukje verder naar beneden.

Of je bent gaan samenwonen met die jongen, je hebt er meerdere keren Kerst en Pasen mee doorgemaakt. Aan die man heb je je ziel en zaligheid gegeven en er is zó veel tijd voorbij gegaan, en je hebt er zó veel ziel en zaligheid in gegooid, dat je op een dag jezelf begint te zoeken in de spiegel, omdat je niet meer weet wie je geworden bent.

Hoe het ook is gegaan, nu ben je hier en ik weet dat er een moment is geweest waarop je naar beneden hebt gekeken en zag dat je voeten in cement verankerd waren.
Waar je ook was, je zat er vast en het paste je niet meer: je relatie, je baan, je eenzaamheid.
Het was een crisis, en je hebt gehuild.

Mijn God wat huilen jullie veel!
Er ontspruit een bron van water uit jullie maag.
Je hebt gehuild terwijl je door een drukke straat liep, terwijl je bij de bushalte stond, terwijl je op je scooter zat.
Zomaar, geheel uit het niets. Je kon het niet meer binnenhouden.
En die nacht dat je de auto gepakt hebt en uren lang bent gaan rijden, opdat de donkere lucht je tranen zou drogen…?

En vervolgens heb je in jezelf gegraven, heb je gepraat – wat praten jullie veel, meiden!
Tranen en woorden. Om te begrijpen, om bij een heel lange wortel te komen die enige zin kan geven aan je pijn en je verdriet.
“Waarom doe ik dit? Hoe kan het dat ik steeds hetzelfde patroon herhaal? Ben ik misschien gek?”
Alle vrouwen hebben zich deze vragen gesteld.
En dus daal je af, ga je graven in je persoonlijke geschiedenis, met twee, vier handen tegelijk, en komen er duizenden puzzelstukjes naar buiten. Een onontwarbare puzzel.

En het is hier, op dit punt, dat alles begint. Wist je dat niet?
Het is vanuit die enorme leeuwenmoed, die er voor nodig is om zo naar jezelf te kijken, naar jezelf in duizend stukjes, dat je opnieuw begint.
Want een vrouw begint hoe dan ook opnieuw, draagt een instinct in zich dat haar altijd weer voorwaarts zal doen gaan.
Je zult een strategie nodig hebben, je zult een nieuwe vorm moeten verzinnen voor een nieuwe jij. Want het is zover gekomen dat je jezelf opnieuw moest leren kennen, dat je jezelf opnieuw aan jezelf moest voorstellen.
Je kunt niet meer zijn wie je eerst was. Wie je was voordat je begon te graven.

Word je er niet enthousiast van? Dat zal langzaam maar zeker wel komen.
Opnieuw verliefd worden op jezelf, of voor de eerste keer verliefd worden op jezelf, is als een diesel. Het start langzaam, en het is zaak vol te houden.
Maar als het eenmaal op gang komt, gaat het hard.
Het is een avontuur, jezelf opnieuw construeren.
Het grootste avontuur dat er bestaat.
Het maakt niet uit waarmee je begint – met het huis, met de kleur van de gordijnen of met je kapsel.

Ik heb jullie altijd geadoreerd, vrouwen die opnieuw geboren worden, vanwege deze wonderbaarlijke wijze waarop jullie naar de wereld schreeuwen “ik ben nieuw!”, met een gebloemde rok of een frisse blonde krul.
Omdat iedereen moet begrijpen en zien: “Pas op: hier is werk in uitvoering, en we zijn ook voor jullie aan het werk. Maar vooral voor onszelf.”

Mooier dan de dageraad, prachtiger dan de zon: een vrouw die opnieuw geboren wordt is het prachtigste dat er bestaat.
Voor wie haar ontmoet, en voor zichzelf.
Het is de lente in november.
Wanneer je het het minst verwacht…”

(Diego Cugia, alias Jack Folla; Fabio Volo: “Donne in Rinascita”)

Over beweging, verandering en balans

De zomer van 2011 is erg onstuimig; niet alleen in Nederland maar ook op veel andere plekken op de wereld. Het weer is onrustig, wisselvallig, enorm in beweging. Een fraaie weerspiegeling van de grote veranderingen op energetisch niveau die momenteel gaande zijn en die ons overduidelijk laten zien dat alles, altijd, in beweging is.

Het universum en alles wat daar deel van uitmaakt kent geen stilstand. Alles wat zich in ons universum bevindt is in beweging, altijd. Het lééft, groeit, ontwikkelt zich, verandert, transformeert. Het doet van alles, maar stil staat het nooit. En ik realiseer me dat datzelfde voor mij, voor ons, voor elk mens geldt. We leven, groeien en ontwikkelen ons doordat en wanneer we in beweging blijven. En in beweging zijn we in principe altijd. We zíjn beweging, we worden omgeven door beweging en we worden bewogen door de bewegingen om ons heen.

De kwantumwetenschap leert ons dat alles in het universum energie in beweging is. Dat geldt dus niet alleen voor alles wat ons omgeeft, maar ook voor onszelf. Ook wij zijn energie in beweging. En die energie die ‘wij’ zijn wil, net als elke andere vorm van energie, bewegen. Dat is haar natuurlijke aard. En dat is voor iedereen die wil groeien en zich wil blijven ontwikkelen een groot goed. Immers: wie in beweging blijft, blijft zich ontwikkelen. Want een beweging leidt altijd, onvermijdelijkerwijs, tot een ontwikkeling een verandering: na een beweging is de situatie anders dan voorheen.

Soms willen we echter liever niet bewegen. Niet zozeer om niet te bewegen, maar omdat we even geen zin hebben in verandering. Soms zijn er momenten waarop we graag alles willen houden zoals het is, al is het maar voor even. Omdat het nu juist net zo lekker gaat, of omdat er eindelijk een bepaalde rust en balans in een situatie is gekomen. Omdat we eindelijk het gevoel hebben even ‘op adem’ te kunnen komen te midden van alle hectiek waar het leven ons zo vaak voor stelt. En die rust, die balans, willen we soms graag, heel graag, een tijdje vasthouden, ‘stilzetten’. Even geen veranderingen. Even geen golven, geen bewegingen, geen ontwikkeling. Even gewoon alles laten zoals het is.

Uit ervaring zul je, net als ik, echter heel goed weten dat dingen ‘stilzetten’ eigenlijk nooit een optie is. De wereld laat zich niet stilzetten en dingen zijn en blijven, hoe dan ook, bewegen. Dat geldt voor de mensen om je heen, de situaties waar je je in bevindt, de omstandigheden waar je privé of in je werk mee geconfronteerd wordt: alles is, altijd, in beweging. En wanneer je poogt bewegingen tegen te houden – wat vrij zinloos is, omdat alles toch beweegt zoals het bewegen wil en de energie zal stromen zoals zij kennelijk, om wat voor reden dan ook, dient te stromen – kost dat je bakken vol energie én loop je een heel grote kans dat je pogingen uiteindelijk toch niet zullen leiden tot het beoogde resultaat. Dat wat wil bewegen, laat zich namelijk niet tegenhouden. Door niets, door niemand en dus ook niet door jou.

‘Vechten’ tegen beweging heeft dus geen zin. De beweging ís er en laat zich niet stilzetten of tegenhouden. En dat impliceert dat ook veranderingen een continu gegeven zijn. Of we het nou willen of niet, er is altijd beweging en er is dus ook altijd verandering. Je hiertegen proberen te verzetten is tamelijk zinloos (al kun je uit pogingen daartoe een aantal interessante ‘lessen’ leren), maar hoe kun je er dan mee omgaan op een manier die ervoor zorgt dat je niet uit balans wordt gehaald en zonder het gevoel te hebben steeds maar overgeleverd te zijn aan alle bewegingen en veranderingen om je heen?

Het meest verstandige dat je te midden van een wereld in beweging kunt doen, is ontdekken hoe jij het beste kunt bewegen te midden van alle bewegingen die er zijn. Want jij bent de belangrijkste speler in het spel dat jouw leven heet en jij mag bepalen hoe jij wel of niet wenst te bewegen in de wereld waarin je je bevindt. Het is waar dat alles in beweging is en dat er dus van alles gebeurt, zelfs als jij ‘niets’ doet. Maar het is niet zo dat je compleet bent overgeleverd aan alles wat er om je heen ‘maar gebeurt’. Jij hebt namelijk, net als ieder anders mens, een bepaalde autonomie en vrijheid om te bewegen zoals het jou goed dunkt. Je bent geen speelbal van de omstandigheden; je bent een krachtige medespeler in het geheel die zijn eigen invloed op het geheel kan uitoefenen! En door te besluiten op een bepaalde manier te bewegen in het geheel waar jij deel van uitmaakt, beïnvloed je dat geheel en kun je de loop van de dingen tot op zekere (en vaak grote) hoogte sturen. Je bent dus geenszins een ‘machteloos
slachtoffer van de bewegingen’. Je bent een medespeler met een eigen aandeel, met autonomie, met bewegingsmogelijkheden en het vermogen je eigen bewegingen te bepalen en vorm te geven. Als je besluit daar geen gebruik van te maken, is dat aan jou. Maar een machtloze speelbal van de omstandigheden ben je hoe dan ook niet. Door te bewegen, oefen jij je invloed uit op het geheel. En door te bewegen, kun je er zelf voor zorgen dat de bewegingen om je heen je niet uit balans halen.

Dat laatste klinkt misschien paradoxaal, maar denk eens aan een koorddanser: hoog in de lucht, met slechts een dun koord onder zijn voeten, beweegt hij zijn lichaam en ledematen om zijn evenwicht te vinden en te behouden. Wanneer bewegingen om hem heen hem uit balans halen, oefent hij daar geen verzet tegen uit door eigenwijs stil te blijven staan, nee: hij bewéégt! Hij beweegt zijn handen, zijn armen, zijn torso, zoekend naar een nieuw evenwicht, dat hij vindt doordat hij in beweging komt. Zou hij tot een stoïcijns niet-bewegen overgaan, dan zou hij gegarandeerd van het koord afvallen. Het is juist zijn vermogen tot bewegen dat hem in staat stelt (weer) een balans te vinden. Wat dus in eerste instantie een paradox kan lijken, is ten aanzien van de kwestie balans een helder gegeven: wil je je evenwicht (weer) vinden, bewéég dan, te midden van de bewegingen om je heen. Beweeg, en ontdek hoe je middels beweging weer in balans kunt komen.

En onthoud: bewegen is ook wat jouw wezen, jouw essentie, wíl: de energie waar je in wezen uit bestaat wil, net als elke andere vorm van energie in dit universum, bewegen. Je bent niet geboren om stil te staan en passief te zijn. Je bent geboren om te léven, te bewegen, in actie te komen en dingen in beweging te zetten! Dus: beweeg! Beweeg zoals jij dat wilt en realiseer je dat jij de vrijheid en de autonomie hebt om zelf te bepalen wanneer en op welke wijze je in beweging komt. Besef dat er om je heen weliswaar van alles gebeurt, maar dat het aan jou is om te bepalen hoe jij, middels jouw bewegingen, reageert op de bewegingen om je heen. En besef dat de kracht en het vermogen om in een wereld vol bewegingen en veranderingen in balans te zijn, te blijven of weer te komen in je eigen handen liggen. De middelen daartoe zijn je vermogens die je in staat stellen te bewegen. Zie jezelf maar als een koorddanser. En dans, met hart en ziel, over het koord van jouw leven.