Opnieuw

Jezelf opnieuw uitvinden, telkens weer.
Jezelf onder de loep leggen, kijken wie je inmiddels geworden bent
en voelen of wat je doet
nog wel in lijn is met wie, en waar op je pad, je nu bent.

Voelen hoe het voelt, nu.
Objectief kijken naar wat stroomt en wat niet, en naar waarom dat zo is.
Luisteren naar de fluistering van je ziel
die precies weet hoe jouw pad zich verder mag ontvouwen.

Beseffen dat je sommige dingen moest doen
omdat je ziel die ervaringen nodig had –
niet omdat in die activiteiten je levensmissie besloten ligt,
maar omdat je die ervaringen, stuk voor stuk, nodig had om invulling te kunnen geven
ààn je levensmissie.

Zien dat dat wat doelen leken
geen doelen op zich waren,
maar fasen op je pad die nodig waren
om zo goed mogelijk vorm te kunnen geven aan wat wél je doel is.

Komen tot de kern, steeds een beetje meer, stap voor stap, laag voor laag.
Jezelf opnieuw uitvinden, telkens weer
omdat niets in deze wereld onveranderlijk is
en ‘jij’ telkens anders bent –
net zoals elk ander onderdeel van de schepping
continu aan transformatie onderhevig.

(14 maart 2014 – 15 mei 2014)

Het ‘nut’ van de aurograaf

Onlangs had ik een heel leuk gesprek met mijn tante. Ze belde me omdat ik jarig was, maar al snel ging het gesprek over tekenen & schilderen: een passie die we nu delen. Zij schildert al jaren, en nu ik sinds kort zo enorm druk ben met het maken van aurografen hebben we opeens een heel nieuw gespreksonderwerp waar ik nu ook vanuit eigen ervaringen over kan meespreken.

Mijn tante is een wijze, nieuwsgierige, zeer creatieve vrouw die heel fijn kan meedelen in iemands vreugde én die gewoonlijk uitspreekt wat ze denkt en het niet snel zal nalaten ook wat ‘kritische’ vragen te stellen. En zo kwam het dat ze vol enthousiasme luisterde naar mijn relaas over de geweldige feedback die ik op recent gemaakte aurografen had ontvangen én dat ze me aansluitend een heel valide vraag stelde. Nadat ik haar verteld had hoe sterk mensen zich herkennen in de kwaliteiten, talenten, eigenschappen, thematieken en het nog niet optimaal ontwikkelde potentieel dat ze bij zich dragen, allemaal dingen die ik voor hun duid middels de aurograaf en de bijbehorende reading, vroeg mijn tante me, in al haar puurheid: ‘Maar wat is dan het nut van de aurograaf en die reading, als de mensen alles wat je ze vertelt zo sterk herkennen? Die dingen wéten ze toch al van zichzelf?’ En deze vraag zette me behoorlijk aan het denken…

Wat ís eigenlijk het nut van iemand iets vertellen dat hij of zij éigenlijk al weet? Waarom zoeken we naar bevestiging van wat we eigenlijk, diep van binnen, al weten? Waarom maak ik – en velen met mij – als ik aan het Arthur Findlay College in Engeland ben een afspraak voor een spiritual assessment met één van de geweldig goede mediums die daar als docent werkzaam zijn? Wat doet het eigenlijk met me, om bij die gelegenheden dingen te horen die ik herken, kan plaatsen en éigenlijk al wist? En waarom vind ik die assessments zo super-waardevol, als het gros van de informatie die ik dan krijg, over mezelf, me eigenlijk ‘niks nieuws’ vertelt?

In het boek “Paul, Man of Spirit – The World of Paul Jacobs” vond ik gisteren een heel mooie aanzet tot een antwoord op deze vragen, verwoord door Paul Jacobs. Paul zegt dat de aura, het elektromagnetische veld dat elk levend ‘ding’ omgeeft “alles bevat wat we zijn, op alle verschillende niveaus van zijn: elke gedachte, elk woord en elke handeling; ons verleden en ons heden; en de verschillende kwaliteiten en vaardigheden die we hebben. Het bevat óók iets anders: niet zozeer de toekomst ‘op zich’, maar wel het nog niet ontwikkelde potentieel dat we hebben en dat we zouden kunnen ontwikkelen in de toekomst.” En hij vervolgt: “Door me af te stemmen op die energie word ik me bewust van de verschillende ervaringen die iemand heeft gehad en van de kwaliteiten die zij hebben en waar ze in hun leven uiting aan moeten geven om meer vervulling te ervaren.” En dáár vind ik een mooi antwoord op de vraag wat het nut is van een aurograaf en bijbehorende reading: middels de tekening en de reading benoem ik niet alleen allerlei dingen die je herkent en die jou laten weten dat ik inderdaad in staat ben feitelijke gegevens over jou te ‘lezen’, maar benoem ik ook het potentieel dat je in je draagt en dat, vanuit jouw ziel, geuit wil worden, zodat jij meer vervulling in je leven kunt ervaren.

Dát is wat een aurograaf en bijbehorende reading vooral voor je doen: ze brengen je (weer) in contact met het potentieel dat je nog niet, of nog niet optimaal, tot uiting hebt gebracht, en vormen een uitnodiging om dat nu alsnog te gaan doen, zodat je je ‘vervulder’ kunt gaan voelen, en daardoor uiteindelijk ‘heler’ en hoogst waarschijnlijk vreugdevoller in het leven kunt staan. En die uitnodiging komt niet van mij, maar van jouw ziel. Ik word me, door me af te stemmen, bewust van het potentieel dat jij in je draagt, en je ziel wil niets liever dan dat jíj je daar ook bewust van word en daar iets mee gaat doen. Ik ben in dit hele verhaal niet meer dan ‘de boodschapper’, de doorgever van informatie die op dit moment voor jou belangrijk is. Maar wanneer ík iets benoem dat door jou wordt herkend, in een hele ‘diepe’ laag, dan word je geráákt door de boodschap, en dát zet iets in beweging waar je ziel naar verlangt. Dáár ligt het grote ‘nut’ van een aurograaf en de bijbehorende reading.

Uit de reacties van de mensen voor wie ik een aurograaf hebt gemaakt, leid ik af dat het potentieel dat ik benoem eigenlijk altijd wel herkend wordt – soms heel sterk, soms in wat mindere mate, maar het gebeurt zelden dat ik iets benoem dat iemand volledig verrast. De meeste mensen wéten wel, diep van binnen, wat er nog aan potentieel ligt dat nog niet verwezenlijkt is. Maar er zijn altijd vele redenen te vinden om daar nog niét mee aan de slag te gaan, en het is heel makkelijk, in de waan van alledag, om aan dat gevoel van ‘ergens wel weten dat je nog iets te doen hebt’ voorbij te gaan – om het te negeren, of op de lange baan te schuiven. Maar dan komen de aurograaf en de reading… en dan wordt juist dát stukje heel duidelijk verwoord. En dat zet iets in beweging.

Dat leidt tot krachtigere bewustwording en is hoe dan ook een impuls, een aanzet, om nu ook dát stuk van jezelf de ruimte te gaan geven. Om ‘heler’ te worden, en meer vervulling te ervaren. Om uiting te gaan geven aan jouw unieke kwaliteiten, die je ziel o zo graag gemanifesteerd wil zien. En zelfs wanneer je dit eígenlijk al wist, kan deze boodschap je behoorlijk raken. Deels vanwege de herkenning, en vaak deels ook vanwege de bevestiging dat het écht zo is en dat je die kwaliteiten niet ‘verzonnen’ hebt maar dat ze er écht zijn.

Uit eigen ervaring weet ik dat dit besef, de herkenning en de bevestiging, je kunnen raken ‘tot in je ziel’. Je kunt er spontaan door in tranen uitbarsten, omdat je voelt, vanuit je kleine teen of héél diep van binnen, dat het wáár is wat er gezegd wordt. Dat je dat éigenlijk al wel wist, maakt geen enkel verschil en maakt de boodschap en het besef niet minder krachtig. De grote kracht van de (extra) bewustwording én, daardoor, het weer een stapje dichterbij je ziel komen zijn waardevolle ontwikkelingen die jou in staat stellen weer méér ‘jezelf’ te worden en je leven zo veel mogelijk vanuit jouw authentieke potentieel te leven.

Dáár zit de kracht van mijn werk, dáár zit het ‘nut’ van een aurograaf en de bijbehorende reading: in jou helpen je te her-inneren, of je er sterker van bewust te maken, wat een geweldig authentiek potentieel je in je meedraagt en dat je ziel niets liever wil dan dat je daar volledig uiting aan geeft.