Voorjaar 2013: heropleving van oude stukken

Hoe gaat het met jou de laatste tijd? Verlopen dingen soepel en moeiteloos, of ga je door onstuimige tijden heen die gekenmerkt worden door hectiek, ‘geworstel’ en het opnieuw opspelen van oude stukken? Indien dat laatste het geval is: join the club… Je bent bij lange na niet de enige die deze maanden als hectisch, moeizaam en roerig ervaart.

Massaal worden mensen momenteel geconfronteerd met oude stukken, vaak van emotionele aard, die ‘opeens’ weer opspelen. Dingen waarvan je wellicht dacht dat je er al klaar mee was, dat je ze al had afgerond, dat je ze had losgelaten, spelen nu – vaak in alle hevigheid – nogmaals op. Het gaat hierbij veelal om stukken die op de een of andere manier te maken hebben met datgene wat je ‘basis’ betreft. Denk in dit kader aan de band met je ouders, broers, zussen en andere familieleden, aan aspecten van je kindertijd en/of puberteit, maar ook aan elementen die te maken hebben met dingen die eens je ‘basis’ hebben gevormd – relaties, woonsituaties, banen en werkgevers uit het verleden – én aan wezenlijke aspecten (basisaspecten) van jezelf.

Op welk punt in je leven je ook bent, of eens was: er zijn altijd een aantal elementen die tezamen je ‘basis’ vormen: relaties met anderen, de plek waar je woont, de baan of activiteiten waarmee je je inkomsten vergaart, de manieren waarop wordt voldaan aan de basisbehoeften die je in o.a. emotioneel en affectief opzicht hebt, en uiteraard ook je eigen essentiële aspecten, de basis die jij zelf bént in je eigen leven.

De chakra-leer laat ons zien dat we eigenlijk nooit echt optimaal in onze eigen kracht kunnen staan wanneer er een onbalans in de basis is. Het basis-200534945-001chakra is – het woord zegt het al – de basis van het gehele chakra-systeem en een onbalans in de basis leidt onvermijdelijk tot onbalans op diverse vlakken. En wat zijn zoal de thematieken die aan het basis-chakra gekoppeld zijn en tot onbalans in dat chakra kunnen leiden? Precies: alles wat met onze ‘basis’ te maken heeft: met wonen, werken, veiligheid, voedsel/voeding, het functioneren van ons aardse lichaam, de menselijke basisbehoeftes, de middelen die we nodig hebben om te kunnen leven en ‘overleven’ op aarde, onze verbinding met onze ‘wortels’ – ouders en daaraan gerelateerde familieleden – en onze verbinding met degenen die ons dierbaar zijn en na aan het hart gaan. Al die dingen behoren tot de ‘basis’ die we op enig moment hebben – samen met onze eigen essentiële aspecten, die onze ‘innerlijke’ basis vormen.

Wat zien we nu gebeuren, in deze eerste maanden van het jaar 2013? We zien dat héél veel mensen aan het ‘stoeien’ zijn met elementen en thematieken die op de één of andere manier met hun ‘basis’ te maken hebben en die om verdere uitwerking, opheldering of heling vragen. Dingen die in het heden of het verleden nog niet, of nog niet voldoende, zijn erkend, aangegaan, uitgewerkt, opgehelderd of geheeld vragen nu alsnog om onze aandacht. En daar lijkt geen ontkomen aan te zijn…

Vaak gaat het om oude stukken waarvan we dáchten dat we er al ‘klaar’ mee waren, maar die desondanks nu tóch weer op spelen – en vaak heviger dan voorheen. Dit kan gaan om oude pijnpunten in de verschillende relationele sferen, maar ook om oude thematieken op het persoonlijke vlak: oude overtuigingen die weer met je aan de haal gaan, of oude patronen (valkuilen) die te maken hebben met dingen als grenzen stellen, eigenwaarde, het volgen van je eigen pad en het maken van keuzes die voor jou goed en gezond zijn ondanks wat anderen daarvan vinden.

Herkenbaar? Merk je dat ook jij weer aan het ‘worstelen’ bent met oude valkuilen of patronen en dat je deze periode weer flink wordt uitgedaagd in het gaan staan voor jezelf? Of zijn er recent oude pijnstukken naar boven gekomen waarvan je dacht dat je er al klaar mee was, dat je ze al ‘een plekje had gegeven’? Weet dan dat je absoluut niet de enige bent en dat wereldwijd héél veel mensen nu door soortgelijke processen heen gaan.

We worden momenteel massaal ‘uitgedaagd’ de restanten van onze oude pijnen op te merken, te voelen, te ervaren, onder ogen te zien, en daarmee wordt ons een kans geboden ook de laatste stukjes verwondingen uit het verleden te helen, opdat we ‘heler’ ons pad kunnen vervolgen. Met minder ‘pijn’-energie in onze lichamen die ons in de basis verzwakt. Met minder oude ‘ballast’ die ons hele systeem ondermijnt.

We mogen de stukken die nu om onze aandacht vragen áángaan, onder ogen zien en écht uitwerken of ‘oplossen’, zodat we nu eindelijk écht kunnen helen en het verleden vervolgens kunnen gaan laten voor wat het is: een verleden, dat ons hoe dan ook heeft geholpen, middels specifieke ervaringen, te groeien en tot meer bewustzijn te komen.

Als je de kans grijpt om werkelijk aan de slag te gaan met wat zich nu aandient, kun je deze periode benutten als een krachtige mogelijkheid om oude energieën los te laten uit je systeem, zodat je vervolgens ‘opgeruimder’, ‘schoner’ en ‘heler’ je weg kunt vervolgen – bevrijd van energieën die je niet meer dienen, en meer in staat in het hier en nu, en vanaf dit moment, zo optimaal mogelijk in je kracht te staan.

Hoe het ‘aangaan’ van de stukken die nu om je aandacht vragen eruit ziet, kan ik je niet op voorhand vertellen. Dat is namelijk voor iedereen anders. Soms is het nodig alsnog woorden te geven aan een pijn die je al vele jaren hebt ingeslikt. Soms is het zaak hardop aan te geven waar je grenzen liggen, of waar je niet langer van gediend bent. In andere gevallen kan het voldoende zijn voor jezélf eindelijk de waarheid te erkennen, of simpelweg te stoppen met jezelf conformeren aan de patronen of wensen van anderen. Hoe het ‘aangaan’ er voor jou uitziet, weet je waarschijnlijk zelf het beste. Want diep van binnen weten we meestal wel wat we nodig hebben om ons nu écht eens van oude stukken te bevrijden… maar vaak vinden we het eng of riskant dat ook daadwerkelijk te doen…

Luister goed naar je eigen gevoelens en emoties, want in hen vind je de sleutels tot de oplossing. Zij vertellen je wat er nodig is, voor jou, om dingen nu werkelijk op te gaan ruimen, los te gaan laten, te helen. En ja, dat kan heel eng zijn of heel ‘riskant’ voelen… maar weet: zolang je het niet aangaat, blijft het van binnen aan je knagen en blijft het je kracht en balans ondermijnen… En hoe langer je wacht met het aangaan van deze stukken, hoe harder het gaat knagen en hoe meer het je van binnen verzwakt en ‘sloopt’… En weet ook: als je de moed verzamelt om het nu wél echt aan te gaan, zul je daar hoe dan ook voor beloond worden: in de vorm van een ‘schonere’ basis in jezelf, die dan de fundering kan gaan vormen voor nieuwe en grotere kracht, stevigheid, authenticiteit, zelfstandigheid, onafhankelijkheid & balans in vele opzichten.

Ik wens je de kracht en de moed om aan te gaan wat je nu aan mag gaan. Heb jezelf lief, en kies voor jezelf. Uit liefde. En omdat je het o zo waard bent. <3

Over beweging, verandering en balans

De zomer van 2011 is erg onstuimig; niet alleen in Nederland maar ook op veel andere plekken op de wereld. Het weer is onrustig, wisselvallig, enorm in beweging. Een fraaie weerspiegeling van de grote veranderingen op energetisch niveau die momenteel gaande zijn en die ons overduidelijk laten zien dat alles, altijd, in beweging is.

Het universum en alles wat daar deel van uitmaakt kent geen stilstand. Alles wat zich in ons universum bevindt is in beweging, altijd. Het lééft, groeit, ontwikkelt zich, verandert, transformeert. Het doet van alles, maar stil staat het nooit. En ik realiseer me dat datzelfde voor mij, voor ons, voor elk mens geldt. We leven, groeien en ontwikkelen ons doordat en wanneer we in beweging blijven. En in beweging zijn we in principe altijd. We zíjn beweging, we worden omgeven door beweging en we worden bewogen door de bewegingen om ons heen.

De kwantumwetenschap leert ons dat alles in het universum energie in beweging is. Dat geldt dus niet alleen voor alles wat ons omgeeft, maar ook voor onszelf. Ook wij zijn energie in beweging. En die energie die ‘wij’ zijn wil, net als elke andere vorm van energie, bewegen. Dat is haar natuurlijke aard. En dat is voor iedereen die wil groeien en zich wil blijven ontwikkelen een groot goed. Immers: wie in beweging blijft, blijft zich ontwikkelen. Want een beweging leidt altijd, onvermijdelijkerwijs, tot een ontwikkeling een verandering: na een beweging is de situatie anders dan voorheen.

Soms willen we echter liever niet bewegen. Niet zozeer om niet te bewegen, maar omdat we even geen zin hebben in verandering. Soms zijn er momenten waarop we graag alles willen houden zoals het is, al is het maar voor even. Omdat het nu juist net zo lekker gaat, of omdat er eindelijk een bepaalde rust en balans in een situatie is gekomen. Omdat we eindelijk het gevoel hebben even ‘op adem’ te kunnen komen te midden van alle hectiek waar het leven ons zo vaak voor stelt. En die rust, die balans, willen we soms graag, heel graag, een tijdje vasthouden, ‘stilzetten’. Even geen veranderingen. Even geen golven, geen bewegingen, geen ontwikkeling. Even gewoon alles laten zoals het is.

Uit ervaring zul je, net als ik, echter heel goed weten dat dingen ‘stilzetten’ eigenlijk nooit een optie is. De wereld laat zich niet stilzetten en dingen zijn en blijven, hoe dan ook, bewegen. Dat geldt voor de mensen om je heen, de situaties waar je je in bevindt, de omstandigheden waar je privé of in je werk mee geconfronteerd wordt: alles is, altijd, in beweging. En wanneer je poogt bewegingen tegen te houden – wat vrij zinloos is, omdat alles toch beweegt zoals het bewegen wil en de energie zal stromen zoals zij kennelijk, om wat voor reden dan ook, dient te stromen – kost dat je bakken vol energie én loop je een heel grote kans dat je pogingen uiteindelijk toch niet zullen leiden tot het beoogde resultaat. Dat wat wil bewegen, laat zich namelijk niet tegenhouden. Door niets, door niemand en dus ook niet door jou.

‘Vechten’ tegen beweging heeft dus geen zin. De beweging ís er en laat zich niet stilzetten of tegenhouden. En dat impliceert dat ook veranderingen een continu gegeven zijn. Of we het nou willen of niet, er is altijd beweging en er is dus ook altijd verandering. Je hiertegen proberen te verzetten is tamelijk zinloos (al kun je uit pogingen daartoe een aantal interessante ‘lessen’ leren), maar hoe kun je er dan mee omgaan op een manier die ervoor zorgt dat je niet uit balans wordt gehaald en zonder het gevoel te hebben steeds maar overgeleverd te zijn aan alle bewegingen en veranderingen om je heen?

Het meest verstandige dat je te midden van een wereld in beweging kunt doen, is ontdekken hoe jij het beste kunt bewegen te midden van alle bewegingen die er zijn. Want jij bent de belangrijkste speler in het spel dat jouw leven heet en jij mag bepalen hoe jij wel of niet wenst te bewegen in de wereld waarin je je bevindt. Het is waar dat alles in beweging is en dat er dus van alles gebeurt, zelfs als jij ‘niets’ doet. Maar het is niet zo dat je compleet bent overgeleverd aan alles wat er om je heen ‘maar gebeurt’. Jij hebt namelijk, net als ieder anders mens, een bepaalde autonomie en vrijheid om te bewegen zoals het jou goed dunkt. Je bent geen speelbal van de omstandigheden; je bent een krachtige medespeler in het geheel die zijn eigen invloed op het geheel kan uitoefenen! En door te besluiten op een bepaalde manier te bewegen in het geheel waar jij deel van uitmaakt, beïnvloed je dat geheel en kun je de loop van de dingen tot op zekere (en vaak grote) hoogte sturen. Je bent dus geenszins een ‘machteloos
slachtoffer van de bewegingen’. Je bent een medespeler met een eigen aandeel, met autonomie, met bewegingsmogelijkheden en het vermogen je eigen bewegingen te bepalen en vorm te geven. Als je besluit daar geen gebruik van te maken, is dat aan jou. Maar een machtloze speelbal van de omstandigheden ben je hoe dan ook niet. Door te bewegen, oefen jij je invloed uit op het geheel. En door te bewegen, kun je er zelf voor zorgen dat de bewegingen om je heen je niet uit balans halen.

Dat laatste klinkt misschien paradoxaal, maar denk eens aan een koorddanser: hoog in de lucht, met slechts een dun koord onder zijn voeten, beweegt hij zijn lichaam en ledematen om zijn evenwicht te vinden en te behouden. Wanneer bewegingen om hem heen hem uit balans halen, oefent hij daar geen verzet tegen uit door eigenwijs stil te blijven staan, nee: hij bewéégt! Hij beweegt zijn handen, zijn armen, zijn torso, zoekend naar een nieuw evenwicht, dat hij vindt doordat hij in beweging komt. Zou hij tot een stoïcijns niet-bewegen overgaan, dan zou hij gegarandeerd van het koord afvallen. Het is juist zijn vermogen tot bewegen dat hem in staat stelt (weer) een balans te vinden. Wat dus in eerste instantie een paradox kan lijken, is ten aanzien van de kwestie balans een helder gegeven: wil je je evenwicht (weer) vinden, bewéég dan, te midden van de bewegingen om je heen. Beweeg, en ontdek hoe je middels beweging weer in balans kunt komen.

En onthoud: bewegen is ook wat jouw wezen, jouw essentie, wíl: de energie waar je in wezen uit bestaat wil, net als elke andere vorm van energie in dit universum, bewegen. Je bent niet geboren om stil te staan en passief te zijn. Je bent geboren om te léven, te bewegen, in actie te komen en dingen in beweging te zetten! Dus: beweeg! Beweeg zoals jij dat wilt en realiseer je dat jij de vrijheid en de autonomie hebt om zelf te bepalen wanneer en op welke wijze je in beweging komt. Besef dat er om je heen weliswaar van alles gebeurt, maar dat het aan jou is om te bepalen hoe jij, middels jouw bewegingen, reageert op de bewegingen om je heen. En besef dat de kracht en het vermogen om in een wereld vol bewegingen en veranderingen in balans te zijn, te blijven of weer te komen in je eigen handen liggen. De middelen daartoe zijn je vermogens die je in staat stellen te bewegen. Zie jezelf maar als een koorddanser. En dans, met hart en ziel, over het koord van jouw leven.