Interactie in lastige tijden: het immense belang van het vinden van rust in je eigen centrum.

Nu we massaal binnen moeten blijven, interageren en communiceren de meesten van ons opeens met veel minder mensen dan zij normaal gesproken op dagelijkse basis deden én vindt veel méér van onze interactie en communicatie online plaats.
Bovendien geldt dat we ons nu allemaal in een situatie bevinden die volledig ‘nieuw terrein’ voor ons is en die veel vraagtekens met zich meebrengt, op allerlei vlakken.

Het is niet meer dan logisch dat mensen daardoor behoorlijk uit balans kunnen raken. Dat we onrust voelen, ons zorgen maken, ons op momenten machteloos of radeloos voelen en wellicht zelfs last hebben van angst- en paniekaanvallen.
Veel ‘zekerheden’ die we voorheen massaal ‘for granted’ namen, vallen nu opeens weg, allemaal tegelijkertijd. En dat leidt tot onrust; onrust in ons systeem en onrust in onze binnenwereld. Het leidt tot een spanningsveld in je hele wezen en als je niet uitkijkt komt de spanning die in jouw systeem zit tot uiting in je interacties en communicaties met anderen.
In online communicatie wordt dit nu steeds duidelijker zichtbaar en ook in onze thuissituaties lopen we hier tegenaan.

Wat altijd al belangrijk was maar dat nu wellicht nog meer dan ooit tevoren is, is weten hoe je de rust in jezelf kunt bewaren. Zodat je kunt voorkomen dat je interacties en communicaties tot nog méér spanningen gaan leiden.

Weten – of ontdekken – hoe je in je eigen centrum kunt verblijven en daar steeds weer naar terug kunt keren, is in tijden als deze van groot belang.
In je eigen centrum aanwezig kunnen zijn, op een kalme en serene manier, stelt je in staat niet in de valkuilen van emotioneel beladen reactionair gedrag te stappen. Niet te reageren vanuit eigen frustraties en emoties. Geen kort lontje te hebben dat ertoe leidt dat je in conflicten terecht komt die je alleen maar méér onrust gaan geven. Elkaar niet als kop van jut te gebruiken voor het afvloeien van emoties en spanningen die in jezelf leven.

Probeer zoveel mogelijk te observeren, in plaats van direct te reageren. En observeer zorgvuldig: wat doet of zegt die ander nou precies en interpreteer ik dat nu wel correct?
De kans dat we gedrag en uitingen van een ander mis-interpreteren doordat we door ons eigen subjectieve brilletje kijken, dat gekleurd is door alle emoties die in ons leven, is immens in situaties als deze.

Maak even een pas op de plaats voordat je reageert en laat je zo min mogelijk leiden door emotioneel reactionair gedrag.
Neem time-outs, en gun anderen hún time-outs.
Zoek regelmatig bewust de rust en de stilte op die in je eigen centrum te vinden is. Zoek een rustig plekje op en kom weer bij jezelf. Sluit je ogen en oren even voor alle chaotische prikkels van buitenaf. Gebruik je ademhaling om jezelf te kalmeren.

Weet dat de énige plek van kalmte die nu te vinden is, zich in jezelf bevindt. En dat het voor iedereen mogelijk is met die plek contact te maken, als we maar bereid zijn daar ons daar even serieus op te richten.
Je hoeft niet te kunnen mediteren om dit te kunnen.
Alles wat je nodig hebt om contact te kunnen maken met de stilte in jezelf, heb je binnen handbereik: je ademhaling, je vermogen je ogen en oren even af te sluiten voor externe prikkels die onrust creëren, en je wilskracht dit te doen.

Neem regelmatig tijd voor jezelf, en help anderen dit ook te doen.
Help elkaar de rust te bewaren. En heb compassie met elkaar.

We’re all in this together.
En waar we ons tegen elkaar keren, verliezen we allemaal iets.

Big Love,
Sharon

☼ © Sharon Kersten, 19-03-2020

Jij bent de vrucht van een lange lijn voorouders die al veel pandemische bedreigingen heeft doorstaan…

De dagen waarin we nog konden roepen “Het valt allemaal wel mee; het is niet veel erger dan de gewone griep” liggen achter ons. Want deze ‘griep’ blijkt in staat te zijn in een mum van tijd een gigantische druk te leggen op onze systemen en het leven zoals we dat gewend waren helemaal te ontwrichten.

Naarmate we dat meer en meer beseffen en we ons meer realiseren dat de huidige situatie niet met slechts een paar weken (of maanden) over zal zijn, kunnen er gevoelens van onrust, onzekerheid en angst toeslaan.
Dat is op zich normaal; wij mensen hebben een grote behoefte aan ‘zekerheden’ en nu niet weten wat dit allemaal voor gevolgen gaat hebben en hoe het leven er over een maand of 6, 12, 18 uit zal zien, kan een enorme spanningsfactor zijn voor velen van ons.

Wanneer we echter toestaan dat die spanning ‘ons overneemt’, kan het makkelijk gebeuren dat we Covid-19 als een enorme bedreiging gaan zien: niet alleen in zijn hoedanigheid van een virus dat in staat is complete economieën en samenlevingen te ontwrichten, maar ook als ‘ding op zich’, als virus dat voor onszelf en de mensen om ons heen fysiek gezien superbedreigend zou zijn en dat in staat zou zijn gigantische aantallen dodelijke slachtoffers te maken. Ten aanzien van dat laatste punt, kan het helpen te midden van alle onzekerheden, angsten en onrust die nu leven dingen in een realistisch perspectief te blijven plaatsen.

De afbeelding hiernaast is afkomstig van een artikel dat je hier kunt lezen. Deze infographic laat zien hoe Covid-19 zich op dit moment verhoudt tot andere pandemieën die we als mensen al hebben doorgemaakt.

Met name de bovenste afbeelding, waarin de ons bekende pandemieën op een tijdlijn zijn geplaatst, levert een indrukwekkend beeld op waar kracht en hoop – en hopelijk een stukje relatieve rust – aan te ontlenen zijn:

jij, hier, nu, bent de vrucht van een lange, lange lijn voorouders die al vele pandemische bedreigingen heeft doorstaan…

Ik hoop dat je dat voor ogen kunt houden, te midden van alles wat nu gebeurt.

Ja, er gebeuren nu allemaal dingen die helaas tot het overlijden van velen lijden en die heel veel vragen van heel veel mensen, in talloze opzichten. We zitten in zeer lastig vaarwater en deze storm zal niet op korte termijn over zijn. En er is niks dat jij en ik kunnen doen om dat te veranderen.
Waar we wél controle over hebben, is over onze eigen mind, over onze eigen gedachten óver alles wat er gebeurt, over de manier waarop wij zelf besluiten te kijken naar alles dat nu gebeurt.

Over wat gebeurt, hebben we geen controle.
Over ons eigen perspectief daarop, wel…

Journey well.
Big love,
Sharon
<3

☼ © Sharon Kersten, 19-03-2020

Introverten: check on your extrovert friends………………… Zij hebben het extra lastig nu.

Als je dit bericht leest, is er een gerede kans dat jij een gevoelig, wellicht hooggevoelig en tamelijk introvert persoon bent die niet zo van ‘extraverte drukte’ houdt (want dat is nou eenmaal de groep mensen met wie ik met name werk. 🙂 )
En als dat zo is, lees deze informatie dan even:

Voor de meer introverte mensen onder ons zijn de maatregelen die nu worden genomen over het algemeen best makkelijk te dragen. Zij zijn immers al gewend relatief veel thuis te zijn en niet heel erg ‘sociaal outgoing’ te zijn, kunnen zich over het algemeen prima vermaken met relatief weinig en zijn bekend en relatief goed op hun gemak met het gegeven dat er gevoelens en emoties naar boven komen wanneer we onze pas vertragen en alleen zijn.

Wanneer we ‘stilvallen’, ons onttrekken aan overprikkeling en we de rust en de stilte opzoeken, worden we ons gewaar van gevoelens en emoties die in ons leven en die we niét voelen als we altijd maar aan het rennen en vliegen zijn en ons laten overspoelen door allerlei prikkels.
Introverte(re) mensen weten dit al lang en hebben geleerd, elk op hun eigen manier, te ‘dealen’ met dit gegeven.

Maar voor de meer extraverte mensen is de huidige situatie behoorlijk pittig.
Zij zijn niet gewend veel thuis te zijn en relatief veel tijd met zichzelf door te brengen op een beperkt aantal vierkante meters, zonder de afleidingen in te duiken die normaliter in de buitenwereld in grote hoeveelheden beschikbaar zijn.
Voor menigeen van deze mensen betekent de huidige situatie dat zij nu opeens geconfronteerd worden met allerlei dingen in henzelf die nu opeens heel erg voelbaar worden. En dat kan erg ongemakkelijk zijn voor hen.

Heb daar oog en compassie voor, en probeer de meer extraverte mensen om je heen te ondersteunen in dit stuk. Reik hen dingen aan die hen kunnen helpen; dingen die al lang tot jouw ‘toolbox’ behoren maar waar zij nog niet zo bekend mee zijn.

Praat met elkaar.
Deel over de dingen waarvan jij weet dat ze kunnen helpen.
Ondersteun elkaar.

We’re all in this together.

☼ © Sharon Kersten, 18-03-2020

Het belang van rust en kalmte in onstuimige tijden

We leven in een bijzondere periode, nu.
Een transitie naar een heel andere manier van leven.

Er zijn veel onduidelijkheden omtrent het virus en de maatregelen die nu op allerlei plekken op deze planeet genomen worden en het maakt mensen bang en onrustig niet te weten waar dit alles heen gaat en hoe de wereld er over een aantal maanden zal uitzien.

Wie met een kritische blik kijkt naar feitelijke gegevens over het virus, diens aantallen, de testmethodes, de maatregelen die genomen worden en de informatie die ons via de geïnstitutionaliseerde mediakanalen bereikt, kan bijna niet anders dan concluderen dat e.e.a. heel veel vraagtekens oproept.

Waarom lopen dingen zoals ze nu lopen?
Wat is er werkelijk aan de hand?
Welke agenda’s spelen in dit alles een rol, en welke partijen pogen hun voordeel te doen met wat er nu gebeurt?
Stevenen we af op verplichte vaccinatie en zo ja, dient dat dan wel ons hoogte goed?
Zijn we onderweg naar sinistere tijden waarin ons steeds meer van onze vrijheden worden afgepakt?
Hoe verhoudt alles dat nu gebeurt zich tot onze soevereiniteit, het zelfbeschikkingsrecht waar we als mensen over (zouden moeten kunnen) beschikken?

De huidige situatie kan héél veel vragen oproepen, op velerlei niveaus.
Hadden de ‘complotdenkers’ van de afgelopen jaren en decennia dan toch gelijk?
Wat is waar, en wat niet?
Het is nagenoeg onmogelijk, op dit moment in de tijdlijn, dé waarheid te ontrafelen over alles dat nu gaande is.
Velen die dat wel pogen, ontdekken nu dat wat zij meenden dat de waarheid was achter onze systemen, tóch net weer even anders blijkt te liggen dan zij meenden.

Mijn advies, ongeacht wat je denkt, waar je in gelooft, wat je meent te weten of al te hebben ontdekt de afgelopen jaren, weken, dagen:

*** neem rust nu, en blijf kalm. ***

Ga naar buiten, de natuur in.
Ontspan.
Mediteer.
Vind manieren om in je eigen centrum te blijven.

Wat nu gaande is, is groter dan onze ‘kleine ikjes’ nu kunnen bevatten of doorgronden.
Binnen nu en een aantal maanden zullen een heleboel dingen een stuk duidelijker worden.
We moeten nu even dwars door deze ‘storm’ heen, met z’n allen.
Het is een storm die, uiteindelijk, een hoop helderheid zal geven, als het stof eenmaal neergedaald is.

Tot die tijd: blijf heel dicht bij jezelf en bewaar de rust, de kalmte – en help anderen dat ook te doen.

Beperk het tot je nemen van de continue ‘nieuwsstromen’. Van een mind die overprikkeld en overbelast is, ga je je alleen maar slechter voelen.
Maak van ontspanning en meditatie een prioriteit.
Vind manieren om kalm in je eigen centrum aanwezig te zijn, en help anderen dat ook te doen.
Rust.
Ontspan.
Ga regelmatig de natuur in als je kunt: zij helpt bij dit alles.
Drink voldoende water en zorg dat je gezond eet.
Zorg goed voor je fysieke lichaam én je geestelijke gesteldheid.
Doe dingen die je opbeuren.
Lach, breng tijd door met degenen die je lief zijn.
Zing. Praat met elkaar. Dans.
Geniet van de kleine dingen die je goed doen.

Dit is een tijd van transitie en die transitie is nodig, om redenen die ons later duidelijk zullen worden.

Haal je focus van de ‘Covid-angst’ af.
Probeer het virus van de angst te bestrijden; zij is vele malen schadelijker dan Covid zelf en angst verzwakt ons in allerlei opzichten. Stress en angst verzwakken ons immuunsysteem en daar doen we onszelf dus absoluut geen plezier mee.
Versterk liever je gestel en immuunsysteem, middels de dingen die ik hierboven genoemd heb.

This too shall pass.
Niks is wat het nu lijkt.
De duidelijkheid die we nu nog niet hebben, zal weldra komen.
Het is nooit zo donker als vlak voordat het licht wordt.

Kies voor vertrouwen.
Kies voor rust.
Kies voor vrede in je hart.
En laat dat wat je in deze periode met anderen deelt, vooral je liefde zijn.

Big Love,
Sharon

☼ © Sharon Kersten, 17-03-2020

Wat een geluk…

Wat een geluk
dat het voorjaar hier nu aanbreekt
de zon weer schijnt
het licht weer toeneemt
er weer bomen in bloesem staan
er weer narcissen en blauwe en witte druifjes zichtbaar zijn
de knoppen in de bomen aan het ontluiken zijn
en de vogels luid hun nieuwe lied zingen.

Wat een geluk
dat we weer zonder winterjas naar buiten kunnen
door de bossen kunnen wandelen
en een eind kunnen fietsen
met de zon op ons gezicht
en de wind in onze oren
onder luchten die nu schoner zijn
dan zij waren.

Wat een mooie gewaarwording
dat de ‘ratrace’ van ons rennen en vliegen van hot naar her
nu stilgelegd is
dat winkelstraten rustig en vredig zijn
en mensen nu alleen naar winkels gaan
om te kopen wat ze écht nodig hebben.

Wat een bijzondere ervaring
dat we ons nu weer realiseren wat écht belangrijk is in het leven
en dat er iets als dit voor nodig was
om ons dat ten diepste te doen beseffen.

Wat een opvallend gegeven
dat we nu beginnen vast te stellen
in groten getale
dat wanneer we kalmer zijn
wanneer we vertragen
wanneer we meer pas op de plaats maken
we veel beter dan voorheen kunnen voelen en vaststellen
wat er écht toe doet
en dat we onszelf – en elkaar – te midden van de gekte
behoorlijk kwijt waren geraakt.

Wat een enorm waardevol ‘bij-effect’,
al deze ontdekkingen, ervaringen en realisaties,
te midden van heel veel heftigheid.

Wat een bijzondere periode,
hoe je het ook wendt of keert.
Een periode waar niemand om gevraagd heeft
maar iedereen heel veel van kan leren.

In het Chinees bestaat het woord ‘crisis’ uit twee karakters.
Het ene karakter betekent ‘gevaar’,
het andere karakter betekent ‘kans’.

Ik kijk om me heen, online en in real life,
en zie een overvloed aan kansen nu
te midden van het ‘gevaar’ dat er ook is.

Twee kanten van dezelfde medaille,
twee aspecten van dezelfde munt.
Beide heel belangrijk,
beide met een boodschap.

Gaan we de boodschappen ‘pakken’?
Gaan we de kansen die we nu krijgen benutten?
Ik hoop het met heel mijn hart.

Want we verdienen allemaal een leven
dat er niet uitziet als een hamsterwiel
en waarin er gewoonweg genoeg is
voor iedereen.
Een leven waarin we in vrede met elkaar kunnen samenleven
zonder onszelf, elkaar
en de belangrijkste kernwaarden die we als mens kunnen belichamen
compleet kwijt te raken.

De ratrace heeft meer dan lang genoeg geduurd.
Het is tijd voor een verandering, een grote.
Een collectieve, een planetaire.

En volgens mij…
is dat precies wat hier, nu, overal, aan de hand is.

~ ~ ~ ~

Sharon 🙏❤️🌱

☼ © Sharon Kersten, 17-03-2020

‘De uitnodiging’ (Oriah)


Het interesseert me niet wat je doet voor de kost. 
Ik wil weten waar je naar hunkert
en of je ervan durft te dromen het verlangen van je hart te ontmoeten.

Het interesseert me niet hoe oud je bent.
Ik wil weten of je het risico zult lopen er als een dwaas uit te zien
omwille van liefde, je dromen, het avontuur van in leven zijn.

Het interesseert me niet welke planeten een vierkant maken met je maan.
Ik wil weten of je de kern van je eigen leed hebt aangeraakt,
of je geopend bent door het verraad van het leven
of dat het je heeft doen ineenkrimpen
en ertoe heeft geleid dat je je bent gaan afsluiten voor je angsten en verdere pijn.

Ik wil weten of je met pijn samen kunt zijn, de mijne of die van jezelf,
zonder te bewegen om haar te verbergen of te doen vervagen of te fiksen.

Ik wil weten of je met vreugde samen kunt zijn, de mijne of die van jezelf,
of je kunt dansen met wildheid en je je kunt laten vullen door extase

tot in je vingertoppen en je tenen,
zonder ons te waarschuwen voorzichtig te zijn, realistisch te zijn,
ons de beperkingen van mens-zijn te herinneren.

Het interesseert me niet of het verhaal dat je me vertelt waar is.
Ik wil weten of je een ander kunt teleurstellen om trouw te zijn aan jezelf,
of je de beschuldiging van verraad kunt verdragen en je in staat bent je eigen ziel niet te verraden,
of je ongelovig kunt zijn en, daardoor, betrouwbaar.

Ik wil weten of je Schoonheid kunt zien ook als niet elke dag mooi is
en of je dat als bron voor je eigen leven kunt benutten.

Ik wil weten of je met mislukking kunt leven, de jouwe en de mijne, 
en nog steeds aan de oever van het meer kunt staan en naar het zilver van de volle maan kunt roepen: “Ja.”

Het interesseert me niet te weten waar je woont of hoeveel geld je hebt. 
Ik wil weten of je op kunt staan na de nacht van verdriet en wanhoop, vermoeid en verpletterd,
en doet wat gedaan moet worden om de kinderen te eten te geven.

Het interesseert me niet wie je kent of hoe jij hier bent beland.
Ik wil weten of je in het centrum van het vuur zult staan met mij zonder terug te deinzen.

Het interesseert me niet waar of wat of met wie je hebt gestudeerd.
Ik wil weten wat jou van binnenuit kracht en steun geeft als al het andere wegvalt.

Ik wil weten of je alleen kunt zijn met jezelf
en of je werkelijk houdt van het gezelschap dat je hebt in de lege momenten.”

~ Oriah

(Ook wel bekend als Oriah Mountain Dreamer, zie www.oriahmountaindreamer.com)
Oorspronkelijke titel: The Invitation, © Oriah Mountain Dreaming
© Deze vertaling: Sharon Kersten


“De creatieve volwassene is het kind dat het heeft overleefd.”

Een prachtige uitspraak van Julian F. Fleron die mij altijd weer raakt.

Natuurlijk is creativiteit niet voorbehouden aan mensen die als kind trauma’s of heftige situaties hebben meegemaakt. En natuurlijk zijn er ook zeer begenadigde kunstenaars die ongeschonden door hun kindertijd heen zijn gekomen. Maar het is wel opmerkelijk dat héél veel mensen die als kind heftige dingen hebben meegemaakt indrukwekkend creatief zijn in hun volwassen leven, vaak zowel op ‘uitvoerend’ vlak als op ‘mentaal’ vlak.

Om bepaalde situaties te kunnen ‘overleven’, moéten we op de een of andere manier onze scheppende (creërende, creatieve) vermogens wel aanwenden – opdat we iets ánders voor onszelf kunnen creëren dan de situatie waar we in zitten.

Middels artistieke creaties kunnen we gevoelens en emoties kanaliseren en externaliseren, kunnen we uiting geven aan wat niet op een andere manier geuit kan of mag worden. We kunnen ‘erin stoppen’ wat we niet op andere manieren kenbaar willen, kunnen of durven te maken. Of we kunnen een ‘wereld’ creëren die beter, fijner, mooier, prettiger of veiliger is dan de wereld die onze realiteit is, of was.

Als we ‘scheppend’ bezig zijn kunnen we zelf iets creëren dat aansluit bij een behoefte die we op dat moment hebben. Creëren kan ons helpen dingen te verwerken, emoties en gevoelens te ontladen of dingen juist even te ‘vergeten’.

Creativiteit op mentaal vlak kan juist enorm behulpzaam zijn om oplossingen of uitwegen te vinden in situaties waarin de ‘gewone’ gang van zaken en meer ‘lineair’ denken ons zouden vasthouden in een realiteit die beperkend of beschadigend is, of was. Wie ‘out of the box‘ kan denken, kan oplossingen, alternatieven en uitwegen vinden die niet gevonden kunnen worden wanneer we alleen onze logica, onze rationele mind benutten.

Ik werk veel met mensen die pittige trauma’s hebben doorgemaakt – een deel van hen als kind, een ander deel van hen als volwassene en weer anderen zowel als kind als als volwassene. En het is opmerkelijk hoeveel van degenen die als kind misbruik (van welke aard ook) of andere heftige traumata hebben doorgemaakt, nu als volwassene enorm creatief zijn, de meest prachtige artistieke creaties maken én over een zeer creatieve mind beschikken: een mind die hen oplossingen en mogelijkheden laat zien die anderen ontgaan of die anderen niet eens kunnen verzinnen.

Ons vermogen dingen te creëren, te scheppen, is misschien wel het belangrijkste vermogen dat we hebben om bepaalde situaties te overleven. Zolang we kunnen creëren, kunnen we iets ánders creëren dan dat wat is, of was. Zolang we kunnen scheppen, kunnen we voelen en ervaren dat we een verschil kunnen maken met dat wat wij zelf doen; kunnen we ervaren dat we invloed hebben op dingen en ervaren dat wat wij doen, ertoe doét.

Als we één ding kunnen creëren dat er voorheen nog niet was, moet dat, volgens de wetten van de logica, ook voor méér dingen kunnen gelden. Dit besef geeft niet alleen ‘hoop’ maar bovenal: kracht.

Zelf scheppen, zelf creëren, geeft mensen kracht. Het versterkt het gevoel van eigenwaarde, het bewustzijn van de eigen waarde en ‘waardigheid’ en het geloof in eigen kunnen.

De kleuter die als klein mukje troost vond in creatief bezig zijn had een onwijs krachtige therapeut gevonden, ver voordat hij of zij het woord ‘therapeut’ ooit gehoord had: de therapeut in het kindje zelf, die precies wist wat er nodig was om uiting te geven aan ‘het onuitbare’ en om te midden van alle chaos en pijn een veilig plekje te creëren waar niemand anders bij kon komen, waar niemand de boel kon komen beschadigen, waar niemand pijn kon doen. Een eigen wereldje waar het fijn en veilig was, en waar verwerking en heling plaatsvonden, ver voordat dat kleine mukje ooit de eerste stappen zou gaan zetten om als volwassene te gaan helen van de verwondingen uit die periode…

The creative adult is the child who has survived.” Het is in veel gevallen héél erg waar.

☼ © Sharon Kersten, 03-05-2019

Herken jij jezelf in bovenstaande? Raakt het lezen van deze tekst iets in jou, persoonlijk? Dan kan het zijn dat ook jij een ‘survivor’ bent, op welke wijze of in welk opzicht dan ook. Als dat zo is gaat al mijn liefde en compassie naar jou uit en ben ik vooral ontzettend blij dát je het overleefd hebt. ♥

Mocht je op enig moment behoefte hebben aan een stukje professionele ondersteuning om aan (verdere) heling van dingen te werken, schroom dan niet een consult aan te vragen. Je bent van harte welkom.


De tragiek van de invloed van enneatypische overtuigingen

Of: hoe we onze diepste overtuigingen telkens zelf weer nieuw leven inblazen en ‘self fulfilling prophecies‘ creëren…


Elk enneatype wordt in de basis aangestuurd door een pijnlijke en doorgaans onbewuste kernovertuiging waar – onbewust – complete gedragsstructuren omheen worden gebouwd die vervolgens kenmerkend worden voor de persoon in kwestie.
De tragiek zit hem erin dat juist dóór deze combinatie van gecreëerde gedragsstructuren en de bijbehorende kernovertuiging elk enneatype de eigen grootste angst (en overtuiging) steeds weer bevestigd ziet worden…

Enneatype 1 (“de perfectionist”) vindt (op onbewust niveau) en vreest dat hij/zij niet perfect is en doet er alles aan wél perfect te zijn en alle imperfectie uit te bannen, om er vervolgens telkens weer achter te komen dat, alle inspanningen ten spijt, perfectie niet haalbaar is en hij/zij dus, toch, niét perfect is.

Enneatype 2 (“de helper”) vindt (onbewust) en vreest dat hij/zij niet goed genoeg is en zet alles in het werk om maar goed genoeg voor ànderen te zijn, in de onbewuste hoop op die manier toch een goed gevoel over zichzelf te krijgen. Maar anderen geven zelden zo veel als een enneatype 2 geeft en de verwachtingen die onvervuld blijven leiden ertoe dat type 2 aan het einde van de rit tóch weer denkt: “zie je wel, ik ben – kennelijk – niet goed genoeg”.

Enneatype 3 (“de winnaar”) vindt zichzelf op onbewust niveau een loser en wil de angst een loser te zijn never nooit bevestigd zien en stelt dus alles in het werk om vooral maar een “winnaar” te zijn. Daar is type 3 doorgaans ook erg goed in maar bij de eerste de beste tegenslag die hem/haar het gevoel geeft te falen, komt de kernovertuiging weer bovendrijven: “ik ben een loser…” – want als je geen winnaar bent, dan ben je, dus, een loser.

Enneatype 4 (“de tragische romanticus”) is er op een diep (onbewust) niveau van overtuigd dat hij/zij niet om van te houden is. Dat brengt een diepe existentiële pijn met zich mee en als gevolg daarvan een enorme behoefte zich te verbinden met anderen. Maar gekoppeld aan deze verbindingsdrang speelt óók de angst bevestigd te worden in het idee dat type 4 niet om van te houden zou zijn en deze twee elementen samen leiden tot een ‘spel’ van aantrekken en weer afstoten, waarbij type 4 éigenlijk, onbewust, hoopt dat de ander ‘bewijst’ wél van hem/haar te houden, zelfs als de 4 zich onuitstaanbaar gedraagt. Wanneer de ander afhaakt, ziet de 4 de eigen kernovertuiging bevestigd: “zie je wel, ik ben niet om van te houden…”

Enneatype 5 (“de waarnemer”) wordt aangestuurd door de (onbewuste) overtuiging “ik begrijp het niet” en dingen niet begrijpen geeft type 5 het gevoel alle grip op het leven kwijt te zijn. Dus wordt het een uitmuntende ‘begrijper’: een waarnemer, een kennisverzamelaar, een ‘diepe denker’ die steeds gericht is op het begríjpen van dingen – omdat dát type 5 de illusie geeft controle en grip te hebben op de dingen, op het eigen leven, op hét leven, überhaupt. Maar aangezien nooit álles te kennen, te doorgronden en te begrijpen is, loopt de waarnemer uiteindelijk steeds weer stuk op deze aanpak en ziet type 5 de eigen overtuiging steeds weer bevestigd: hij/zij begrijpt het, nog steeds, niet…

Enneatype 6 (“de loyale scepticus”) wordt aangestuurd door de (onbewuste) overtuiging dat hij/zij niet veilig is en dat de wereld eigenlijk een gevaarlijke plek is. Type 6 ontwikkelt een ware radar voor (vermeend) gevaar en onveiligheid, en scepsis en wantrouwen raken sterk in hem/haar geworteld. Om maar ‘veilig’ te zijn is type 6 loyaal aan anderen, maar altijd met een zekere dosis scepsis, wantrouwen, twijfels en achterdocht. En zodra er één aspect niet voldoet aan het illusionaire plaatje van ‘veiligheid’ dat type 6 gecreëerd had, of er een persoon ‘afhaakt’ omdat deze het soms lichtelijke paranoïde gedrag van de 6 niet meer trekt, ziet de 6 de eigen overtuiging(en) bevestigd: “zie je wel: het is niet veilig, het is niet betrouwbaar, de wereld is een gevaarlijke plek”.

Enneatype 7 (“de levensgenieter”) wordt aangestuurd door de (onbewuste) overtuiging dat hij/zij éigenlijk ‘een lege huls’ is, niets voorstelt, niets te bieden heeft. Om dat vooral maar niet bewaarheid te zien worden, ontwikkelt type 7 zich tot een joviaal persoon met vermakelijke verhalen die altijd wel wat leuks te vertellen heeft en overal een eindje over mee kan praten. Maar juist dáárin slaat type 7 makkelijk door, waardoor mensen vroeg of laat de conclusie trekken dat het allemaal wel erg veel gebakken lucht en ‘buitenkant’ is – en daarmee wordt de 7 bevestigd in diens diepe overtuiging en angst: dat hij/zij een ‘lege huls’ is, die eigenlijk niets voorstelt en niet écht iets te bieden heeft…

Enneatype 8 (“de baas”) heeft de (onbewuste) kernovertuiging dat hij/zij in wezen machteloos is, geen controle heeft. Dat geeft type 8 een intens kwetsbaar gevoel en juist dát wil een type 8 eigenlijk NOOIT voelen. Dus ontwikkelt type 8 een krachtige focus op ‘macht, kracht en controle’: de touwtjes in handen houden, wat er ook gebeurt, want anders ben je ‘machteloos’ en dat is het ergste wat er kan gebeuren. Type 8 ontwikkelt geen natuurlijk leiderschap, maar ‘baas-gedrag’, en dáármee jaagt hij/zij heel wat mensen tegen zich in het harnas – mensen die vervolgens ofwel gaan rebelleren, ofwel simpelweg de benen nemen en de 8 lekker de koning in diens eigen koninkrijk laten spelen, zonder hen… En dan ziet type 8 de eigen overtuiging bevestigd: hij/zij heeft, uiteindelijk, géén controle en is in wezen machteloos…

Enneatype 9 (“de liefdevolle bemiddelaar”) heeft de (onbewuste) kernovertuiging de oorzaak van een conflict of een crisis te zijn. En dat is alles wat een type 9 niét wil, dus ontwikkelt type 9 zich tot een zogenaamd voorbeeldig harmonieus persoon, altijd gericht op vrede, liefde, harmonie, om maar geen conflicten of crises te veroorzaken. Maar hierbij overschrijdt type 9 de eigen grenzen vaak enorm en kan deze zich zó veel en zó vaak aan anderen conformeren dat het uiteindelijk gaat wringen in de 9 zelf. En als dát gebeurt, knalt allerlei tot dat moment verdrongen woede en boosheid er in één klap uit, als een ware explosie die niemand had voorzien bij die liefdevolle 9. En type 9 zelf… ziet de eigen diepe overtuiging en pijn bevestigd: hij/zij is, toch weer, de oorzaak van een conflict…

Ziehier, in een notendop, de tragiek van de 9 enneatypen, zolang het type in de persoon nog niet in balans is gebracht en men nog vastzit in de onbewuste structuren en mechanismen die het enneatypische gedrag aansturen.
De angel in het hele verhaal is telkens de kernovertuiging van het type. Zolang deze niet wordt losgelaten, blijven er complete gedragsstructuren overeind die in de kern primair gebaseerd en gericht zijn op het wégblijven bij de pijn van de kernovertuiging maar die, ironisch en tragisch genoeg, er vaak alleen maar toe leiden dat de persoon zich uiteindelijk bevestigd ziet in de specifieke kernovertuiging… Een vicieuze cirkel, die alleen maar tot ‘meer van hetzelfde’ leidt.

Het is echter mogelijk hieruit te stappen. Met genoeg bewustzijn, de juiste inzichten en tools en de juiste begeleiding. En eruit stappen is niet alleen mogelijk: het is een gigantisch CADEAU aan jezelf, dat heel veel ruimte geeft om voortaan ánders in het leven te staan en je gedrag in bewustere mate zélf te bepalen – in plaats van telkens weer te ervaren dat allerlei onbewuste mechanismen met jou aan de haal gaan…

☼ © Sharon Kersten, 04-04-2012

Wil je hier meer over weten en meer zicht en grip krijgen op de enneatypische structuren die in jou aanwezig zijn? Neem dan deel aan het webinar-drieluik Het Enneagram, of bestel een Ennea-scoop©.

Door kennis te nemen van de enneatypische structuren die in jezelf werkzaam zijn en de ‘ins & outs’ daarvan te leren kennen, ga je zien waar je mogelijkheden liggen om het voortaan ánders te gaan doen. En dat kan héél verhelderend en uiteindelijk heel bevrijdend voor je zijn.



Met de jaren leerde ik…

Met de jaren leerde ik
dat liefde niks met prinsen en witte paarden te maken heeft
en alles met liefhebben op ontelbare subtiele
vaak ‘kleine’ maar heel grootse
manieren.

Dat liefde niet schreeuwt
maar zachtmoedig is,
niet over dramatiek gaat
maar over echte, échte verbindingen
en over stiltes die spreken over
dat wat niet in woorden is uit te drukken.

Over aanrakingen op zielsniveau
en hartritmes die synchroon lopen.
Over herkenning en respect,
de moed volkomen kwetsbaar te zijn
en het vertrouwen dat dat bij de ander in veilige handen is.

Over de bereidheid alles wat eng is te doen
alles wat moeilijk is aan te gaan
en als het nodig zou zijn alles te riskeren
om alles te beschermen
en alles te winnen.

Ik leerde dat liefde soms voor zwijgen kiest
in plaats van voor praten
om in de stilte te beschermen
wat door woorden beschadigd zou kunnen worden.

Dat liefde zich laat zien in gedragingen
die zonder expliciete woorden zeggen
‘ik kies nu bewust voor dit maffe gedrag,
deze grap, deze ijsbreker,
om de liefde te beschermen
en zo te voorkomen dat zij misschien
door andere woorden beschadigd zou kunnen raken’.

Ik leerde hoe liefde spreekt uit
“vertel me over je dag”
“laat het me even weten als je weer veilig thuis bent”
en
“doe een jas aan, anders vat je kou”.

Ik leerde de liefde lezen
in twinkelingen in ogen
in omhoog krullende mondhoeken
in rimpeltjes die zichtbaar worden wanneer ogen stralen
in warme omarmingen, ook als zij niet fysiek waren
in vragen over wat me bezighield
in oprecht luisterende oren
in presentie in plaats van absentie als het leven even moeilijk was
in veiligheid die geboden werd, door te blíjven waar anderen afhaakten
in geen weerstand tegen mijn minder leuke trekjes
in geen gevecht maar koestering, zowel in woorden als in daden
in geen angsten voor dat wat in mij soms somber en donker is
in schouder aan schouder staan, kome wat komen zal
in onvoorwaardelijkheid en totaal vertrouwen
in ontwapening
en onzichtbare draden die voor eeuwig verbinden
en in de momenten waarop mijn ziel gestreeld werd
en zich door subtiele aanrakingen diepgaand gekoesterd voelde.

Ik leerde dat de grootsheid van liefde vooral spreekt
uit vele ‘kleine’ dingen
die stuk voor stuk immens zijn.

En hoe meer ik dit leerde,
hoe meer ik me geliefd wist
en hoe meer ik míjn liefde kon laten stromen
naar daar waar liefde werkelijk was.

☼ © Sharon Kersten, 27-04-2017


Nieuwe website in aanbouw

Deze website wordt momenteel volledig opnieuw vormgegeven.
Elf jaar na de start van mijn fulltime werkzaamheden als professioneel coach, trainer, leraar en inspirator was het daar hoog tijd voor geworden.

De oude website dekte al een tijdje de lading niet meer van hoe ik tegenwoordig met mensen werk en verkies te werken en deed geen recht meer aan waar ik nu, 11 jaar na de opening van mijn praktijk, sta. Tijd dus om de website uit te lijnen met de huidige realiteit, zodat ik goed voor het voetlicht kan brengen wat ik mensen nu te bieden heb en waarvoor jij anno 2019 bij mij terecht kunt, als je met mij wilt werken aan de processen waar jij doorheen gaat.

Binnenkort zul je hier mijn volledig vernieuwde website kunnen raadplegen, met een duidelijk overzicht van de diensten die ik aanbied. Tijdens de verbouwingswerkzaamheden ben ik gewoon aan het werk en ben ik gewoon te bereiken via mijn e-mail: info@sharonkersten.com. Schroom dus niet contact met me op te nemen als je een sessie wilt inplannen.

Met een heel hartelijke groet,

Sharon


error: Content is protected !!

Deze website maakt gebruik van cookies. Door gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Meer informatie

Deze website maakt gebruik van essentiële cookies die als doel hebben de website goed te laten functioneren en van eenvoudige cookies die je in staat stellen de content van deze website te delen via een aantal social media platformen. Deze website maakt géén gebruik van cookies die aan advertenties of gerichte tracking-doeleinden gerelateerd zijn. Meer informatie over cookies en de bepalingen die daarover middels de Cookiewet zijn vastgelegd vind je op de pagina 'Cookieverklaring', te bereiken via de hyperlink 'Cookieverklaring' onderaan deze webpagina. Meer informatie over het cookie-gebruik van www.sharonkersten.com en de redenen daarvan vind je in de privacyverklaring, te bereiken via de hyperlink 'Privacyverklaring' onderaan deze webpagina. Door verder te navigeren op c.q. gebruik te maken van deze website ga je akkoord met het cookie-gebruik van www.sharonkersten.com. Als je niet akkoord bent met het cookie-gebruik van deze website word je vriendelijk verzocht geen gebruik te maken van deze website.

Sluiten