‘De uitnodiging’ (Oriah)


Het interesseert me niet wat je doet voor de kost. 
Ik wil weten waar je naar hunkert
en of je ervan durft te dromen het verlangen van je hart te ontmoeten.

Het interesseert me niet hoe oud je bent.
Ik wil weten of je het risico zult lopen er als een dwaas uit te zien
omwille van liefde, je dromen, het avontuur van in leven zijn.

Het interesseert me niet welke planeten een vierkant maken met je maan.
Ik wil weten of je de kern van je eigen leed hebt aangeraakt,
of je geopend bent door het verraad van het leven
of dat het je heeft doen ineenkrimpen
en ertoe heeft geleid dat je je bent gaan afsluiten voor je angsten en verdere pijn.

Ik wil weten of je met pijn samen kunt zijn, de mijne of die van jezelf,
zonder te bewegen om haar te verbergen of te doen vervagen of te fiksen.

Ik wil weten of je met vreugde samen kunt zijn, de mijne of die van jezelf,
of je kunt dansen met wildheid en je je kunt laten vullen door extase

tot in je vingertoppen en je tenen,
zonder ons te waarschuwen voorzichtig te zijn, realistisch te zijn,
ons de beperkingen van mens-zijn te herinneren.

Het interesseert me niet of het verhaal dat je me vertelt waar is.
Ik wil weten of je een ander kunt teleurstellen om trouw te zijn aan jezelf,
of je de beschuldiging van verraad kunt verdragen en je in staat bent je eigen ziel niet te verraden,
of je ongelovig kunt zijn en, daardoor, betrouwbaar.

Ik wil weten of je Schoonheid kunt zien ook als niet elke dag mooi is
en of je dat als bron voor je eigen leven kunt benutten.

Ik wil weten of je met mislukking kunt leven, de jouwe en de mijne, 
en nog steeds aan de oever van het meer kunt staan en naar het zilver van de volle maan kunt roepen: “Ja.”

Het interesseert me niet te weten waar je woont of hoeveel geld je hebt. 
Ik wil weten of je op kunt staan na de nacht van verdriet en wanhoop, vermoeid en verpletterd,
en doet wat gedaan moet worden om de kinderen te eten te geven.

Het interesseert me niet wie je kent of hoe jij hier bent beland.
Ik wil weten of je in het centrum van het vuur zult staan met mij zonder terug te deinzen.

Het interesseert me niet waar of wat of met wie je hebt gestudeerd.
Ik wil weten wat jou van binnenuit kracht en steun geeft als al het andere wegvalt.

Ik wil weten of je alleen kunt zijn met jezelf
en of je werkelijk houdt van het gezelschap dat je hebt in de lege momenten.”

~ Oriah

(Ook wel bekend als Oriah Mountain Dreamer, zie www.oriahmountaindreamer.com)
Oorspronkelijke titel: The Invitation, © Oriah Mountain Dreaming
© Deze vertaling: Sharon Kersten


“De creatieve volwassene is het kind dat het heeft overleefd.”

Een prachtige uitspraak van Julian F. Fleron die mij altijd weer raakt.

Natuurlijk is creativiteit niet voorbehouden aan mensen die als kind trauma’s of heftige situaties hebben meegemaakt. En natuurlijk zijn er ook zeer begenadigde kunstenaars die ongeschonden door hun kindertijd heen zijn gekomen. Maar het is wel opmerkelijk dat héél veel mensen die als kind heftige dingen hebben meegemaakt indrukwekkend creatief zijn in hun volwassen leven, vaak zowel op ‘uitvoerend’ vlak als op ‘mentaal’ vlak.

Om bepaalde situaties te kunnen ‘overleven’, moéten we op de een of andere manier onze scheppende (creërende, creatieve) vermogens wel aanwenden – opdat we iets ánders voor onszelf kunnen creëren dan de situatie waar we in zitten.

Middels artistieke creaties kunnen we gevoelens en emoties kanaliseren en externaliseren, kunnen we uiting geven aan wat niet op een andere manier geuit kan of mag worden. We kunnen ‘erin stoppen’ wat we niet op andere manieren kenbaar willen, kunnen of durven te maken. Of we kunnen een ‘wereld’ creëren die beter, fijner, mooier, prettiger of veiliger is dan de wereld die onze realiteit is, of was.

Als we ‘scheppend’ bezig zijn kunnen we zelf iets creëren dat aansluit bij een behoefte die we op dat moment hebben. Creëren kan ons helpen dingen te verwerken, emoties en gevoelens te ontladen of dingen juist even te ‘vergeten’.

Creativiteit op mentaal vlak kan juist enorm behulpzaam zijn om oplossingen of uitwegen te vinden in situaties waarin de ‘gewone’ gang van zaken en meer ‘lineair’ denken ons zouden vasthouden in een realiteit die beperkend of beschadigend is, of was. Wie ‘out of the box‘ kan denken, kan oplossingen, alternatieven en uitwegen vinden die niet gevonden kunnen worden wanneer we alleen onze logica, onze rationele mind benutten.

Ik werk veel met mensen die pittige trauma’s hebben doorgemaakt – een deel van hen als kind, een ander deel van hen als volwassene en weer anderen zowel als kind als als volwassene. En het is opmerkelijk hoeveel van degenen die als kind misbruik (van welke aard ook) of andere heftige traumata hebben doorgemaakt, nu als volwassene enorm creatief zijn, de meest prachtige artistieke creaties maken én over een zeer creatieve mind beschikken: een mind die hen oplossingen en mogelijkheden laat zien die anderen ontgaan of die anderen niet eens kunnen verzinnen.

Ons vermogen dingen te creëren, te scheppen, is misschien wel het belangrijkste vermogen dat we hebben om bepaalde situaties te overleven. Zolang we kunnen creëren, kunnen we iets ánders creëren dan dat wat is, of was. Zolang we kunnen scheppen, kunnen we voelen en ervaren dat we een verschil kunnen maken met dat wat wij zelf doen; kunnen we ervaren dat we invloed hebben op dingen en ervaren dat wat wij doen, ertoe doét.

Als we één ding kunnen creëren dat er voorheen nog niet was, moet dat, volgens de wetten van de logica, ook voor méér dingen kunnen gelden. Dit besef geeft niet alleen ‘hoop’ maar bovenal: kracht.

Zelf scheppen, zelf creëren, geeft mensen kracht. Het versterkt het gevoel van eigenwaarde, het bewustzijn van de eigen waarde en ‘waardigheid’ en het geloof in eigen kunnen.

De kleuter die als klein mukje troost vond in creatief bezig zijn had een onwijs krachtige therapeut gevonden, ver voordat hij of zij het woord ‘therapeut’ ooit gehoord had: de therapeut in het kindje zelf, die precies wist wat er nodig was om uiting te geven aan ‘het onuitbare’ en om te midden van alle chaos en pijn een veilig plekje te creëren waar niemand anders bij kon komen, waar niemand de boel kon komen beschadigen, waar niemand pijn kon doen. Een eigen wereldje waar het fijn en veilig was, en waar verwerking en heling plaatsvonden, ver voordat dat kleine mukje ooit de eerste stappen zou gaan zetten om als volwassene te gaan helen van de verwondingen uit die periode…

The creative adult is the child who has survived.” Het is in veel gevallen héél erg waar.

☼ © Sharon Kersten, 03-05-2019

Herken jij jezelf in bovenstaande? Raakt het lezen van deze tekst iets in jou, persoonlijk? Dan kan het zijn dat ook jij een ‘survivor’ bent, op welke wijze of in welk opzicht dan ook. Als dat zo is gaat al mijn liefde en compassie naar jou uit en ben ik vooral ontzettend blij dát je het overleefd hebt. ♥

Mocht je op enig moment behoefte hebben aan een stukje professionele ondersteuning om aan (verdere) heling van dingen te werken, schroom dan niet een consult aan te vragen. Je bent van harte welkom.


De tragiek van de invloed van enneatypische overtuigingen

Of: hoe we onze diepste overtuigingen telkens zelf weer nieuw leven inblazen en ‘self fulfilling prophecies‘ creëren…


Elk enneatype wordt in de basis aangestuurd door een pijnlijke en doorgaans onbewuste kernovertuiging waar – onbewust – complete gedragsstructuren omheen worden gebouwd die vervolgens kenmerkend worden voor de persoon in kwestie.
De tragiek zit hem erin dat juist dóór deze combinatie van gecreëerde gedragsstructuren en de bijbehorende kernovertuiging elk enneatype de eigen grootste angst (en overtuiging) steeds weer bevestigd ziet worden…

Enneatype 1 (“de perfectionist”) vindt (op onbewust niveau) en vreest dat hij/zij niet perfect is en doet er alles aan wél perfect te zijn en alle imperfectie uit te bannen, om er vervolgens telkens weer achter te komen dat, alle inspanningen ten spijt, perfectie niet haalbaar is en hij/zij dus, toch, niét perfect is.

Enneatype 2 (“de helper”) vindt (onbewust) en vreest dat hij/zij niet goed genoeg is en zet alles in het werk om maar goed genoeg voor ànderen te zijn, in de onbewuste hoop op die manier toch een goed gevoel over zichzelf te krijgen. Maar anderen geven zelden zo veel als een enneatype 2 geeft en de verwachtingen die onvervuld blijven leiden ertoe dat type 2 aan het einde van de rit tóch weer denkt: “zie je wel, ik ben – kennelijk – niet goed genoeg”.

Enneatype 3 (“de winnaar”) vindt zichzelf op onbewust niveau een loser en wil de angst een loser te zijn never nooit bevestigd zien en stelt dus alles in het werk om vooral maar een “winnaar” te zijn. Daar is type 3 doorgaans ook erg goed in maar bij de eerste de beste tegenslag die hem/haar het gevoel geeft te falen, komt de kernovertuiging weer bovendrijven: “ik ben een loser…” – want als je geen winnaar bent, dan ben je, dus, een loser.

Enneatype 4 (“de tragische romanticus”) is er op een diep (onbewust) niveau van overtuigd dat hij/zij niet om van te houden is. Dat brengt een diepe existentiële pijn met zich mee en als gevolg daarvan een enorme behoefte zich te verbinden met anderen. Maar gekoppeld aan deze verbindingsdrang speelt óók de angst bevestigd te worden in het idee dat type 4 niet om van te houden zou zijn en deze twee elementen samen leiden tot een ‘spel’ van aantrekken en weer afstoten, waarbij type 4 éigenlijk, onbewust, hoopt dat de ander ‘bewijst’ wél van hem/haar te houden, zelfs als de 4 zich onuitstaanbaar gedraagt. Wanneer de ander afhaakt, ziet de 4 de eigen kernovertuiging bevestigd: “zie je wel, ik ben niet om van te houden…”

Enneatype 5 (“de waarnemer”) wordt aangestuurd door de (onbewuste) overtuiging “ik begrijp het niet” en dingen niet begrijpen geeft type 5 het gevoel alle grip op het leven kwijt te zijn. Dus wordt het een uitmuntende ‘begrijper’: een waarnemer, een kennisverzamelaar, een ‘diepe denker’ die steeds gericht is op het begríjpen van dingen – omdat dát type 5 de illusie geeft controle en grip te hebben op de dingen, op het eigen leven, op hét leven, überhaupt. Maar aangezien nooit álles te kennen, te doorgronden en te begrijpen is, loopt de waarnemer uiteindelijk steeds weer stuk op deze aanpak en ziet type 5 de eigen overtuiging steeds weer bevestigd: hij/zij begrijpt het, nog steeds, niet…

Enneatype 6 (“de loyale scepticus”) wordt aangestuurd door de (onbewuste) overtuiging dat hij/zij niet veilig is en dat de wereld eigenlijk een gevaarlijke plek is. Type 6 ontwikkelt een ware radar voor (vermeend) gevaar en onveiligheid, en scepsis en wantrouwen raken sterk in hem/haar geworteld. Om maar ‘veilig’ te zijn is type 6 loyaal aan anderen, maar altijd met een zekere dosis scepsis, wantrouwen, twijfels en achterdocht. En zodra er één aspect niet voldoet aan het illusionaire plaatje van ‘veiligheid’ dat type 6 gecreëerd had, of er een persoon ‘afhaakt’ omdat deze het soms lichtelijke paranoïde gedrag van de 6 niet meer trekt, ziet de 6 de eigen overtuiging(en) bevestigd: “zie je wel: het is niet veilig, het is niet betrouwbaar, de wereld is een gevaarlijke plek”.

Enneatype 7 (“de levensgenieter”) wordt aangestuurd door de (onbewuste) overtuiging dat hij/zij éigenlijk ‘een lege huls’ is, niets voorstelt, niets te bieden heeft. Om dat vooral maar niet bewaarheid te zien worden, ontwikkelt type 7 zich tot een joviaal persoon met vermakelijke verhalen die altijd wel wat leuks te vertellen heeft en overal een eindje over mee kan praten. Maar juist dáárin slaat type 7 makkelijk door, waardoor mensen vroeg of laat de conclusie trekken dat het allemaal wel erg veel gebakken lucht en ‘buitenkant’ is – en daarmee wordt de 7 bevestigd in diens diepe overtuiging en angst: dat hij/zij een ‘lege huls’ is, die eigenlijk niets voorstelt en niet écht iets te bieden heeft…

Enneatype 8 (“de baas”) heeft de (onbewuste) kernovertuiging dat hij/zij in wezen machteloos is, geen controle heeft. Dat geeft type 8 een intens kwetsbaar gevoel en juist dát wil een type 8 eigenlijk NOOIT voelen. Dus ontwikkelt type 8 een krachtige focus op ‘macht, kracht en controle’: de touwtjes in handen houden, wat er ook gebeurt, want anders ben je ‘machteloos’ en dat is het ergste wat er kan gebeuren. Type 8 ontwikkelt geen natuurlijk leiderschap, maar ‘baas-gedrag’, en dáármee jaagt hij/zij heel wat mensen tegen zich in het harnas – mensen die vervolgens ofwel gaan rebelleren, ofwel simpelweg de benen nemen en de 8 lekker de koning in diens eigen koninkrijk laten spelen, zonder hen… En dan ziet type 8 de eigen overtuiging bevestigd: hij/zij heeft, uiteindelijk, géén controle en is in wezen machteloos…

Enneatype 9 (“de liefdevolle bemiddelaar”) heeft de (onbewuste) kernovertuiging de oorzaak van een conflict of een crisis te zijn. En dat is alles wat een type 9 niét wil, dus ontwikkelt type 9 zich tot een zogenaamd voorbeeldig harmonieus persoon, altijd gericht op vrede, liefde, harmonie, om maar geen conflicten of crises te veroorzaken. Maar hierbij overschrijdt type 9 de eigen grenzen vaak enorm en kan deze zich zó veel en zó vaak aan anderen conformeren dat het uiteindelijk gaat wringen in de 9 zelf. En als dát gebeurt, knalt allerlei tot dat moment verdrongen woede en boosheid er in één klap uit, als een ware explosie die niemand had voorzien bij die liefdevolle 9. En type 9 zelf… ziet de eigen diepe overtuiging en pijn bevestigd: hij/zij is, toch weer, de oorzaak van een conflict…

Ziehier, in een notendop, de tragiek van de 9 enneatypen, zolang het type in de persoon nog niet in balans is gebracht en men nog vastzit in de onbewuste structuren en mechanismen die het enneatypische gedrag aansturen.
De angel in het hele verhaal is telkens de kernovertuiging van het type. Zolang deze niet wordt losgelaten, blijven er complete gedragsstructuren overeind die in de kern primair gebaseerd en gericht zijn op het wégblijven bij de pijn van de kernovertuiging maar die, ironisch en tragisch genoeg, er vaak alleen maar toe leiden dat de persoon zich uiteindelijk bevestigd ziet in de specifieke kernovertuiging… Een vicieuze cirkel, die alleen maar tot ‘meer van hetzelfde’ leidt.

Het is echter mogelijk hieruit te stappen. Met genoeg bewustzijn, de juiste inzichten en tools en de juiste begeleiding. En eruit stappen is niet alleen mogelijk: het is een gigantisch CADEAU aan jezelf, dat heel veel ruimte geeft om voortaan ánders in het leven te staan en je gedrag in bewustere mate zélf te bepalen – in plaats van telkens weer te ervaren dat allerlei onbewuste mechanismen met jou aan de haal gaan…

☼ © Sharon Kersten, 04-04-2012

Wil je hier meer over weten en meer zicht en grip krijgen op de enneatypische structuren die in jou aanwezig zijn? Neem dan deel aan het webinar-drieluik Het Enneagram, of bestel een Ennea-scoop©.

Door kennis te nemen van de enneatypische structuren die in jezelf werkzaam zijn en de ‘ins & outs’ daarvan te leren kennen, ga je zien waar je mogelijkheden liggen om het voortaan ánders te gaan doen. En dat kan héél verhelderend en uiteindelijk heel bevrijdend voor je zijn.



Met de jaren leerde ik…

Met de jaren leerde ik
dat liefde niks met prinsen en witte paarden te maken heeft
en alles met liefhebben op ontelbare subtiele
vaak ‘kleine’ maar heel grootse
manieren.

Dat liefde niet schreeuwt
maar zachtmoedig is,
niet over dramatiek gaat
maar over echte, échte verbindingen
en over stiltes die spreken over
dat wat niet in woorden is uit te drukken.

Over aanrakingen op zielsniveau
en hartritmes die synchroon lopen.
Over herkenning en respect,
de moed volkomen kwetsbaar te zijn
en het vertrouwen dat dat bij de ander in veilige handen is.

Over de bereidheid alles wat eng is te doen
alles wat moeilijk is aan te gaan
en als het nodig zou zijn alles te riskeren
om alles te beschermen
en alles te winnen.

Ik leerde dat liefde soms voor zwijgen kiest
in plaats van voor praten
om in de stilte te beschermen
wat door woorden beschadigd zou kunnen worden.

Dat liefde zich laat zien in gedragingen
die zonder expliciete woorden zeggen
‘ik kies nu bewust voor dit maffe gedrag,
deze grap, deze ijsbreker,
om de liefde te beschermen
en zo te voorkomen dat zij misschien
door andere woorden beschadigd zou kunnen raken’.

Ik leerde hoe liefde spreekt uit
“vertel me over je dag”
“laat het me even weten als je weer veilig thuis bent”
en
“doe een jas aan, anders vat je kou”.

Ik leerde de liefde lezen
in twinkelingen in ogen
in omhoog krullende mondhoeken
in rimpeltjes die zichtbaar worden wanneer ogen stralen
in warme omarmingen, ook als zij niet fysiek waren
in vragen over wat me bezighield
in oprecht luisterende oren
in presentie in plaats van absentie als het leven even moeilijk was
in veiligheid die geboden werd, door te blíjven waar anderen afhaakten
in geen weerstand tegen mijn minder leuke trekjes
in geen gevecht maar koestering, zowel in woorden als in daden
in geen angsten voor dat wat in mij soms somber en donker is
in schouder aan schouder staan, kome wat komen zal
in onvoorwaardelijkheid en totaal vertrouwen
in ontwapening
en onzichtbare draden die voor eeuwig verbinden
en in de momenten waarop mijn ziel gestreeld werd
en zich door subtiele aanrakingen diepgaand gekoesterd voelde.

Ik leerde dat de grootsheid van liefde vooral spreekt
uit vele ‘kleine’ dingen
die stuk voor stuk immens zijn.

En hoe meer ik dit leerde,
hoe meer ik me geliefd wist
en hoe meer ik míjn liefde kon laten stromen
naar daar waar liefde werkelijk was.

☼ © Sharon Kersten, 27-04-2017


Nieuwe website in aanbouw

Deze website wordt momenteel volledig opnieuw vormgegeven.
Elf jaar na de start van mijn fulltime werkzaamheden als professioneel coach, trainer, leraar en inspirator was het daar hoog tijd voor geworden.

De oude website dekte al een tijdje de lading niet meer van hoe ik tegenwoordig met mensen werk en verkies te werken en deed geen recht meer aan waar ik nu, 11 jaar na de opening van mijn praktijk, sta. Tijd dus om de website uit te lijnen met de huidige realiteit, zodat ik goed voor het voetlicht kan brengen wat ik mensen nu te bieden heb en waarvoor jij anno 2019 bij mij terecht kunt, als je met mij wilt werken aan de processen waar jij doorheen gaat.

Binnenkort zul je hier mijn volledig vernieuwde website kunnen raadplegen, met een duidelijk overzicht van de diensten die ik aanbied. Tijdens de verbouwingswerkzaamheden ben ik gewoon aan het werk en ben ik gewoon te bereiken via mijn e-mail: info@sharonkersten.com. Schroom dus niet contact met me op te nemen als je een sessie wilt inplannen.

Met een heel hartelijke groet,

Sharon


Sterke vrouwen

Ik spreek er wekelijks heel wat: sterke vrouwen.
Vrouwen die weten wat ze waard zijn, vaak niet omdat ze dat altijd al geweten hebben maar omdat ze dat zijn gaan inzien – na allerlei situaties die ze hebben doorgemaakt en het daarop volgende besluit aan heling van hun verwondingen en het versterken van hun gevoel van eigenwaarde te werken.

Ik ken er velen en heb er al velen mogen begeleiden: vrouwen die eens vleugellam zijn gemaakt en wiens zelfvertrouwen en gevoel van eigenwaarde ernstig ondermijnd zijn geweest, voordat ze hun eigen kracht hervonden en leerden hoe ze mét die kracht in de wereld konden staan, op een gezonde manier.

Het zijn de vrouwen die voor velen als een voorbeeld gelden en die door velen worden geliefd. Maar het zijn ook de vrouwen die weten hoe het kaf zich van het koren scheidt wanneer zij hun grenzen stellen, daar waar ze dat voorheen niet of onvoldoende deden. Vrouwen die aan den lijve hebben ervaren hoe flinterdun de illusie is van de ‘liefde’ die ze dachten te krijgen van mensen, maar die door menigeen prompt werd teruggetrokken of ingehouden op de dag dat ze hun grenzen gingen aangeven. Vrouwen die weten hoeveel pijn dat doet: ervaren dat de ‘liefde’ die ze dachten te krijgen slechts voorwaardelijk was, slechts gegeven werd zolang ze toestonden dat over hun grenzen heen werd gegaan.

Het zijn de vrouwen die vaak even ‘breken’ wanneer ik ze spreek, wanneer ze in tranen uitbarsten als ze net wéér een illusie armer zijn geworden. Wanneer wéér iemand die stelde liefde voor hen te voelen de vermeende ‘liefde’ terugtrok op het moment dat ze aangaven bepaalde dingen niet meer prettig te vinden en niet langer toe te staan. Wanneer ze zich in tranen en met hartverscheurend verdriet hardop afvragen waar ze dat alles aan te danken hebben, en of er dan niks echt goeds bestaat in deze wereld. En waarom ‘jezelf zijn’ toch zo vaak wordt afgestraft door mensen om je heen, terwijl allerlei boeken en goeroes stellen dat je vooral jezelf moet zijn en dat het belangrijk is je grenzen te kennen, aan te geven, te stellen en te bewaken.

Sterke vrouwen worden niet geboren.
Sterke vrouwen zijn het resultaat van het pad dat ze hebben afgelegd, ervaringen die ze hebben doorgemaakt en het doorgaans lange traject van heling en weer leren opstaan na alles wat geïncasseerd en gedragen is, dit keer mét hun eigen kracht, ín hun eigen kracht en met een sterk besef van het belang van het stellen van grenzen.

Sterke vrouwen zijn vrouwen die dingen zijn áángegaan, in zichzelf en met de wereld om hen heen. Sterk geworden, door hard te werken op velerlei fronten. Vrouwen die menigeen fascineren en bij wie velen graag in de buurt willen zijn, maar met wie niet iedereen even goed om kan gaan. Omdát ze sterk zijn, bij zichzelf blijven en heel goed weten wat ze willen – én wat ze niet meer willen. Mét en ondanks al hun kwetsbaarheid.

Het zijn de vrouwen naar wie mijn hart uitgaat. Omdat ik weet wat het gaan van hun pad behelst. En tegen al die prachtige, krachtige vrouwen zeg ik: je doet het hartstikke goed, lieverd. Je bent het waard. Je bent het o zo waard. Je bent zo veel meer waard dan je vaak gegeven is. ♥♥♥


☼ © Sharon Kersten, 29-05-2018


Wat ik leerde van de man met de gezichtstatoeage

Wat zitten we als mensen in deze fysieke wereld toch eigenlijk merkwaardig in elkaar.
En wat een handicap is het toch eigenlijk in heel veel opzichten dat onze ‘gewone’ zintuigen, waaronder in het bijzonder ons fysiek visuele vermogen, zo veel invloed op ons hebben.

Enige tijd geleden las ik op de facebookpagina van een vriend een interessante opmerking, afkomstig van een man die, zo schreef hij, een gezichtstatoeage heeft. Deze man schreef dat hij zijn tatoeage – die hij om geheel eigen, bewuste redenen gekozen had – als een filter ervoer; niet als een filter waar hij zich achter verschuilt, maar als een filter dat vóór hem ‘werkt’, in de zin dat het mensen van hem weg houdt die niet in staat zijn door zijn uiterlijke aspecten heen te kijken. Dit ‘filter-effect’ was geen deel geweest van zijn redenen om de betreffende tatoeage te laten zetten maar was wel een heel duidelijk en specifiek effect ván die tatoeage.

Na mijn eerste tijdens het lezen al heel snel opkomende reactiegedachte die zo ongeveer luidde als ‘Oeh, een gezichtstatoeage, da’s heftig’ realiseerde ik me dat deze man iets heel interessants aankaartte en dat het wáár is wat hij zei.

We kunnen er vrijwel niet aan ontkomen dat we diréct een gedachte hebben óver wat we zien aan iemand. En in veruit de meeste gevallen is dat geen gedachte die neutraal van aard is, maar een gedachte die een persoonlijke mening die wij hebben verwoordt. En in veel gevallen zullen we, als we eerlijk naar onszelf zijn, moeten toegeven dat het dan niet vaak slechts een mening betreft, maar zelfs een oordeel dat we op de persoon in kwestie plakken. Waarmee we de ander geen recht doen én we onszelf de kans ontnemen die ander te zien, echt te zien, voor wie hij of zij ís – ongeacht en vrij van hoe hij of zij eruit ziet.

In een fractie van een seconde vormt zich in ons een gedachte over datgene wat we zien.

In split seconds wordt vaak, innerlijk, een oordeel geveld, heel ‘primair reactief’ en puur op grond van wat we zien en wat wíj daarvan vinden.

Soms verwoorden we datgene wat we dan denken expliciet, waarmee we een ander iets geven wat in wezen niets over die ander zegt en alles over óns zegt, en soms verwoorden we datgene wat we dan denken niet expliciet, hetgeen echter geen enkele indicatie is van wat er ín ons evengoed wél gebeurt, reeds op het moment dat we de gedachte hebben, en dat onze interactie met die andere persoon niet niet kan beïnvloeden.

Er gebeurt zó veel, in onszelf en in de dynamiek van de interactie met de ander, dat een elkaar ‘volledig in zuiverheid en puurheid ontmoeten’ in feite direct al de das wordt omgedaan zodra we iets zien waar we iets van vinden… en dat vind ik ongelooflijk jammer.


Dat dit ons zo makkelijk overkomt is misschien wel inherent aan ons mens-zijn zoals dat er nu uitziet, maar handig is het niet. Het is spijtig, hoe onbewust we doorgaans zijn van het feit dát dit gebeurt en van de enorme impact die er hoe dan ook van uitgaat. We zijn massaal tegen discriminatie, tegen onderscheid maken op grond van (o.a) uiterlijkheden, vinden grosso modo allemaal dat mensen niet op hun uiterlijk beoordeeld moeten/mogen worden, maar we doen het evengoed allemaal – op wellicht een enkele écht verlichte ziel na – aan de lopende band… in heel subtiele processen, maar daarom niet minder ‘discrimerend’ [letterlijke betekenis: onderscheid makend] en niet minder geen recht doend aan de persoon die boven alles mens is, los van uiterlijke aspecten.

We doen het allemaal: onze eigen visie en mening op een ander plakken. En… wanneer we die visie ‘positief’ achten, vinden we het nog helemaal oké om te doen ook! Denk in dit kader aan een compliment dat je iemand geeft vanwege een uiterlijk aspect van die persoon dat je leuk vindt. Zo’n compliment komt zonder twijfel uit een goed hart en wordt met een positieve intentie gegeven, maar ook zo’n compliment zegt in wezen helemaal niks over die ander: het zegt slechts iets over wat jíj ergens van vindt. Daar kan een ander een positief gevoel uit halen, als die persoon het fijn vindt of misschien zelfs nodig heeft bevestigd te worden door iemand anders, maar als je als mens in je eigen autonome kracht en soevereiniteit staat met een gezond gevoel van eigenwaarde en je je oké voelt in je fysieke lichaam, los van hoe dat er uitziet, aangekleed of ‘versierd’ is, is in wezen ook elk compliment afkomstig van een ander compleet overbodig, niet relevant en eigenlijk simpelweg niet ter zake doend. En vanaf dié plek schreef de man met de gezichtstatoeage, toen hij schreef over het filtereffect dat zijn tatoeage met zich meebrengt. En ik dacht: ‘Je hebt helemaal gelijk. Wie niet door uiterlijke aspecten heen kan kijken en meer ‘het vormpje’ ziet dan de mens die ís, ziet joú in feite niet.’

Hoe je er ook uitziet, omdat je er nou eenmaal zo uitziet óf omdat je er om wat voor reden dan ook voor kiest er op een bepaalde manier uit te zien: het zou geen enkel verschil moeten maken in de mate waarin en de wijze waarop mensen je wel of niet benaderen en behandelen. Daar zijn de meesten van ons het over het algemeen behoorlijk over eens en daar zeggen legio mensen ‘naartoe te willen werken’ middels hun processen van persoonlijke en spirituele groei. Maar o, wat staat ons gedrag, onze goede intenties ten spijt, vaak nog haaks op hoe we zeggen in het leven te staan en op hoe we verkondigen dat we vinden dat we met elkaar om zouden moeten gaan.

Ik steek de hand in dezen zeker ook in eigen boezem; niets menselijks is mij vreemd. Maar sinds ik de woorden van de man met de gezichtstatoeage heb gelezen en ik me bewust werd van de waarheid van zijn woorden, probeer ik veel bewuster dan voorheen om te gaan met de reacties die ik in mezelf voel opkomen direct nadat mijn fysieke ogen iets aan iemand gezien hebben – wat dan ook – dat een gedachte, een mening of een oordeel in mij triggert. Ik probeer de gedachten die dan opkomen ‘in hun kraag te pakken’, te ‘onderscheppen’ als het ware, opdat ik zo min mogelijk nog in de valkuil stap van primair reactief reageren op dat wat mijn ogen waarnemen. Op die manier geef ik mezelf niet alleen de kans bewuster te reageren dan ik anderszins zou doen maar creëer ik ook ruimte om te komen tot een communicatie die zuiverder van aard is omdat zij minder ‘vervuild’ wordt door invullingen, aannames en projecties waar ik me niet goed van bewust ben maar die wel ‘zomaar’ in mijn reacties kunnen doorsijpelen – en die er dan toe leiden dat ik ‘mijn dingen’, onbewust en onbedoeld, projecteer op de ander, waardoor ik de ander op dat moment per definitie niet meer zie voor de persoon die hij of zij is.

Sinds ik de woorden van de man met de gezichtstatoeage heb gelezen ben ik er goed van doordrongen: of ik nu ‘negatieve’ of ‘positieve’ gedachten ervaar naar aanleiding van wat ik zie aan, of bij, een ander: wat mijn gedachten ook zijn, zij zeggen in wezen helemaal niets over die ander – en alles over mij.

En zo leerde ik iets belangrijks van een complete stranger, een man met een gezichtstatoeage. Een ziel die me, zonder dat hij het wist, een mooi stuk inzicht en een prachtig stuk wijsheid aanreikte. En daar ben ik dankbaar voor, los van wat mijn ogen wel of niet zien als ik om me heen kijk en los van alle gedachten, meningen en oordelen die dan in mij geraakt kunnen worden.

Het doet me ook denken aan een uitspraak die ik iemand jaren geleden eens hoorde bezigen: “Wat je vindt, mag je houden”. We zijn vrij om overal iets van te vinden, en wát we ergens van vinden mogen we helemaal zelf weten. Maar we doen er verstandig aan ons te realiseren dat onze meningen en oordelen primair iets over óns zeggen, dat ze ons gedrag vaak meer, diepgaander en sneller beïnvloeden dan we doorgaans in de gaten hebben – met gevolgen die zowel voor onszelf als voor anderen onprettig of simpelweg spijtig kunnen zijn – én dat het heel gezond is jezelf er af en toe aan te herinneren dat je niet alles wat je vindt (ongevraagd) aan een ander hoeft mede te delen. Het is een gezonde gewoonte af en toe tegen jezelf te zeggen: “Wat je vindt, mag je houden”. En als je het bij jezelf houdt en bereid bent te onderzoeken wat dit over joú zegt, zul je ontdekken dat er vaak veel meer waarde gelegen is in het op déze manier omgaan met je primaire innerlijke reacties dan in het reageren vanuit je primaire innerlijke reacties.

Wat we ook vinden van dat wat onze ogen zien wanneer we naar een ander kijken: laten we pogen onze innerlijke reacties wat meer aan te wenden om ons bewust te worden van wat er in óns gebeurt dan dat we die innerlijke reacties leidend laten zijn in onze interacties met anderen. Dit kan ontzettend waardevol zijn voor onszelf en het laat de ander meer in zijn of haar waarde. 🙂


☼ © Sharon Kersten, 25-01-2017


De Mentorships: prachtige resultaten en Walking on Sunshine

Afgelopen zomer creëerde ik een nieuw format, een nieuwe manier om mensen te ondersteunen middels een serie 1-op-1 sessies: het Mentorship. Binnen het Mentorship zoals ik dat voor ogen had, zou ik gaan werken met het beste van alles wat ik te bieden heb en zou ik mijn kennis, kunde, expertise en vaardigheden op uiteenlopende vlakken bundelen om mensen zo optimaal mogelijk te begeleiden in sessies die volledig zouden worden afgestemd op de persoon in kwestie en de aspecten waar hij of zij aan wil werken. Het zou ‘maatwerk ten top‘ worden, en terwijl ik bezig was met de uitwerking van dit nieuwe format wíst ik dat dit een krachtig format zou zijn, in staat om mensen in relatief korte tijd veel, heel veel te brengen.

De eerste mensen die een Mentorship-traject startten waren daar al snel enorm enthousiast over en de resultaten die zij in korte tijd boekten bevestigden dat dit het krachtigste begeleidings-format was dat ik ooit gecreëerd had. Dit gaf mij ‘groen licht’ om mijn nieuwsbrieflezers op de hoogte te stellen van deze nieuwe dienst die ik gecreëerd had, hetgeen ik in november deed. De berichtgeving over deze nieuwe loot aan mijn boom maakte meer mensen enthousiast en nieuwe aanmeldingen volgden.

Inmiddels ben ik ruim een half jaar onderweg op het pad van mijn Mentorships en de laatste maanden krijg ik met regelmaat de meest prachtige feedback van mensen die een Mentorship met mij zijn aangegaan; feedback waar ik ongelooflijk blij van word en die getuigt van indrukwekkende resultaten die al na zeer weinig tijd behaald worden.

Zo kreeg ik een mailtje van M., die me binnen een week na de eerste sessie schreef: “Er gebeurt al veel in mijn lijf” en me liet weten dat haar totale systeem reageerde op dat wat in die eerste, ene sessie via Skype aan bod was gekomen: er was duidelijk al van alles aangeraakt en in beweging gekomen en het proces zoals we dat voor ogen hadden was meteen al na de eerste sessie ‘full force’ van start gegaan. Toen we eenmaal 3 sessies verder waren gaf ze me wederom even wat feedback per mail, tussen twee sessies in, dit keer om te delen hoe enthousiast ze was over alles wat ze na slechts 3 sessies al kon vaststellen. Ze vertelde onder andere dat ze veel beter in haar eigen energie zat, minder last had van de energie van anderen, dat bepaalde dingen haar steeds minder moeite kostten en steeds meer ‘vanzelf’ gingen en ze schreef “de zon gaat steeds meer stralen; soms heb ik het gevoel ‘Walking on sunshine’.” Ze was blij, schreef ze letterlijk, en van het lezen van die mooie feedback werd ík weer superblij!

Van A., een succesvolle zakenvrouw die recent een Mentorship-traject gestart is, kreeg ik na 2 sessies opeens de volgende spontane feedback per mail, tussen haar drukke bezigheden door: “Lieve Sharon, ik heb zo’n opwelling naar jou van dankbaarheid! Er is een huge deblokkage gebeurd dankzij jou met deze info.” Ze is zo enthousiast over wat de Mentorship-sessies haar brengen, dat ze nu ook anderen hierover aan het vertellen is een aanraadt met mij aan de slag te gaan.

En S., die eind november een Mentorship-traject van heeft afgerond dat ze in drie maanden tijd doorlopen heeft, schreef me aan het einde van het jaar: “Jou tegenkomen, was de meest heuse verademing uit 2016!” Refererend aan de dingen die we gaandeweg haar Mentorship-traject hebben aangepakt, schreef ze: “Deze [stappen, interventies en inzichten] sturen me nu in de richting van het actief en consequent be-leven van wie ik ben. 1000x Thnx!!”

En terwijl ik al die mooie feedback lees, denk ik: ‘Wow’. Wat is het waanzinnig mooi dat het Mentorship-format zo krachtig uitpakt, dat het mensen zo veel geeft in zo weinig tijd. En wat ben ik blij voor deze mensen en dankbaar voor de resultaten die zij behalen. Ik weet heel goed waar ze nog maar kort geleden stonden, bij aanvang van hun Mentorship, en zien waar zij nu, na slechts een paar sessies al staan vult mijn hart met grote vreugde en met heel veel dankbaarheid.

Wat ben ik blij dat ik de inspiratie heb gehad dit format te creëren en het lef heb gehad te geloven in dit format, waar op inhoudelijk vlak eigenlijk niks concreets op voorhand over gezegd kan worden omdat de gehele inhoud tot stand komt aan de hand van datgene wat de persoon in kwestie inbrengt – en dus ook pas dán tot stand komt, stap voor stap.
Juist dit niet al vaststaan van de concrete inhoud vond ik een lastig punt ten aanzien van de ‘promotie’ van dit format, want: hoe maak je mensen enthousiast voor iets zonder duidelijk te kunnen aangeven wat dat ‘iets’ dan behelst? Ik heb daar behoorlijk mee geworsteld, mijn eigen enthousiasme over het format ten spijt, en het schrijven van de webtekst over het Mentorship heeft me heel wat hoofdbrekens gekost. Maar het is uiteindelijk wel gelukt, en de boodschap bleek goed over te komen op de mensen die zich klaar voelden om een Mentorship met mij aan te gaan. 🙂
En dat heeft al heel wat prachtige gevolgen gehad, kan ik nu met een hart vol dankbaarheid zeggen.

Ben jij er ook aan toe krachtige stappen te maken op jouw pad van persoonlijke (door)groei en (door)ontwikkeling binnen een format dat volledig wordt gebaseerd op wie jij nu bent, waar jij nu staat, wat jij nu inbrengt en waar jij van hieruit naartoe wilt groeien?

Voel jij er ook voor een periode op intensieve, diepgaande en impactvolle wijze aan jezelf te werken binnen een Mentorship met mij? Weet dan dat je van harte welkom bent!

Op deze pagina lees je meer informatie over de opzet van mijn Mentorships, en als je wilt weten of een Mentorship voor jou geschikt, passend en waardevol kan zijn plan ik heel graag een gratis videoconsult met je in waarin we, geheel vrijblijvend, kunnen bespreken wat een Mentorship voor jou kan betekenen.

Mail me gerust om dit gratis videoconsult aan te vragen; ik mail je dan zo spoedig mogelijk terug om een afspraak in te plannen. Ik heb binnenkort ruimte voor een paar nieuwe Mentorships, dus als je wilt kan er al op korte termijn gestart worden! Ik hoop snel wat van je te vernemen en zie ernaar uit met je aan de slag te gaan.

☼ © Sharon Kersten, 24-01-2017


Bijzondere getallen

NB Een eerdere versie van dit artikel heb ik in 2013 gepubliceerd. De huidige versie is tot stand gekomen naar aanleiding van ervaringen en nieuwe inzichten die ik sindsdien heb opgedaan.


In 2007 begon het: ik zag steeds vaker dubbele, driedubbele en vierdubbele getallen, met name op digitale klokken en soms ook op andere voorwerpen. En dat was niet omdat ik non-stop naar digitale klokken zat te kijken, wachtend tot er een serie identieke cijfers op de klok zou verschijnen. Ik keek – en kijk – sowieso niet heel erg vaak naar een klok, maar desondanks gebeurde het steeds vaker dat ik, wanneer ik wél op een klok keek, tijden zag staan als 11:11 , 22:22, 1:11, 3:33, 13:13 en 23:23. Ook een opeenvolging van nummers kwam regelmatig voor (12:34, of 23:45) en hoewel ik dat allemaal wel ‘apart’ vond, nam ik het waar voor wat het was en deed ik er destijds verder niets mee. Ik verdiepte me er niet in, ging niet op onderzoek om uit te zoeken of er een betekenis achter deze getallen en zo ja, wat deze dan zou zijn. Ik registreerde het gewoon, vond het ‘apart’ en liet het daarbij.

Maar dat veranderde in 2008, toen voor mijn gevoel het woord ‘apart’ de lading niet meer helemaal dekte. In 2008 gebeurde er namelijk iets dat beter onder het label ‘uitermate merkwaardig’ leek te passen dan onder het label ‘apart’.

Wat gebeurde was dat ik – die normaliter met gemak hele nachten doorsliep zonder ook maar één keer wakker te worden – ineens tijdens drie opeen-volgende nachten ergens middenin de nacht wakker werd om vervolgens, tamelijk gedesoriënteerd, met mijn ogen de display van mijn digitale klok te zoeken om te zien hoe laat het in vredesnaam was. De eerste nacht toonde de display 3:33, de tweede nacht keek de cijfersequentie 4:44 me aan en de derde nacht zag ik hoe de serie 5:55 op de display stond te pronken. En dát vond ik méér dan ‘apart’.

Ik vroeg me af hoe het mogelijk was dat dit gebeurde. Ik vroeg me vooral af of het mogelijk was dat ik hier zelf een aandeel in had en – indien dat het geval was – hoe ik het dan in hemelsnaam voor elkaar had gekregen om precies op dié tijden wakker te worden. Het leek me dat ik het niet voor elkaar zou kunnen krijgen dit nogmaals te ‘presteren’ zelfs niet als ik dat met heel mijn bewustzijn en maximale kracht, focus, intentie en concentratie zou proberen. Ik vond het merkwaardig, snapte het niet en vroeg me af waar dit over ging. En dus besloot ik op zoek te gaan naar meer informatie over dubbele, driedubbele en vierdubbele getallen.

Destijds was er, zowel online als offline, vrijwel niks te vinden over het merkwaardige fenomeen waarbij mensen regelmatig of zelfs zeer vaak dubbele, driedubbele en vierdubbele getallen en/of series van elkaar opeenvolgende getallen waarnemen – op digitale klokken, maar ook op andere voorwerpen. De laatste jaren is er echter steeds meer informatie over dit fenomeen verschenen, hand in hand met het gegeven dat steeds méér mensen met dit ‘aparte’ fenomeen in aanraking komen.

Wie nú online gaat zoeken naar verklaringen omtrent de aard, de herkomst en de betekenis van de bijzondere getallen-combinaties komt al vrij snel tot de conclusie dat er tegenwoordig behoorlijk veel informatie over deze getallencombinaties te vinden is én ontdekt, wanneer met een gezond kritische mind gekeken wordt, dat niemand met absolute zekerheid kan zeggen waar dit fenomeen precies over gaat en wat het veelvuldig voorkomen (of opmerken) van dit soort getallen-combinaties exact betekent. Populair in New Age kringen is de visie dat spirituele ‘gidsen’ of zogeheten engelen of ‘opgestegen meesters’ de regisseurs van deze ervaringen zijn, anderen menen dat het universum, een creator of Source zelf op deze manier met mensen communiceert en velen claimen ‘de absolute waarheid’ omtrent dit fenomeen in pacht te hebben zonder deze echter te kunnen staven.

Hoewel er grote verdeeldheid is ten aanzien van de drijvende kracht die het fenomeen in werking stelt, lijkt er wel enige consensus te zijn dat het om ‘coderingen’ zou gaan die, wanneer een persoon ze opmerkt, op de een of andere manier een ‘boodschap’ bevatten voor de waarnemer van deze getallen en/of iets in werking stellen, activeren, in het systeem van de waarnemer van deze getallen.

De groep mensen die de getallencombinaties vooral als ‘boodschap’ ziet gaat ervan uit dat de getallen in feite boodschappen zijn die afkomstig zijn van bronnen van intelligentie en  bewustzijn die op deze wijze iets willen communiceren aan de persoon die de getallencombinaties opmerkt. Over wie of wat die bronnen van intelligentie en bewustzijn die op deze wijze met ons trachten te communiceren dan precies zijn, lopen de meningen flink uiteen: volgens sommigen zijn dat iemands gidsen of helpers, volgens anderen zijn dat engelen, volgens weer anderen zijn dat intelligenties die in andere dimensies leven en volgens weer anderen zijn het ‘hogere’ delen van de ontvangende persoon zelf die de persoon deze boodschap sturen.
En dan is er ook nog een groep mensen die van mening is dat het universum of de godkracht zelf de verzender van deze boodschappen is.

Het lijkt erop dat wie zich sterk verbonden voelt met de engelen ernaar neigt deze codes als boodschappen van de engelen te zien, terwijl wie zich sterk verbonden voelt met de sferen van gidsen en helpers er eerder toe neigt de codes als afkomstig van gidsen en helpers te zien: het persoonlijke paradigma van de ontvanger lijkt ‘kleur’ te geven aan het antwoord op de vraag “Wie is de verzender van die gecodeerde boodschappen?”

De groep mensen die de getallencombinaties vooral ziet als een code die iets kan activeren in (het systeem van) de persoon die de getallencombinaties waarneemt, gaat er grosso modo van uit dat het waarnemen van de code het (opnieuw) actief worden van kennis en bewustzijn die tot dat moment latent of ‘slapend’ in ons systeem aanwezig is, kan triggeren. Op het moment dat de bijzondere getallencombinatie wordt waargenomen zou er iets ‘geactiveerd’ worden in ons systeem dat tot dat moment ‘slapend’ in ons aanwezig was. Hierbij zou het dan kunnen gaan om kennis, andere niveaus van bewustzijn en mogelijk ook om talenten, vaardigheden of kwaliteiten waar we tot dat moment (nog) geen toegang toe hadden.

Waar het allemaal exact over gaat en wat het allemaal precies betekent, kan op dit moment echter door niemand met absolute zekerheid gezegd worden.

Wel is duidelijk dat steeds meer mensen met dit opmerkelijke fenomeen in aanraking komen naarmate de tijd vordert en dat er op internet steeds meer aandacht aan dit fenomeen wordt besteed.

Wat ik zelf de afgelopen jaren aan informatie over ‘bijzondere getallen’ heb gevonden, heb ik in 2013 op een rijtje gezet in een serie korte artikelen waarin onder andere nader werd ingegaan op dubbele getallen, zogeheten meestergetallen, driedubbele getallen en oplopende en aflopende getallenreeksen. De informatie in die artikelen was niet van mijzelf afkomstig en illustreerde dus niet mijn visie of interpretatie, maar gaf weer welke mogelijke betekenissen bepaalde getallen en getallen-combinaties volgens andere bronnen zouden kunnen hebben. Ik publiceerde e.e.a. destijds louter opdat wie ‘zoekende’ was naar mogelijke betekenissen van die getallen en getallencombinaties er wellicht iets aan zou hebben, net zoals ik zelf jaren geleden mijn weg poogde te vinden in het ‘werken’ met bijzondere getallen door op zoek te gaan naar mogelijke betekenissen van de aparte getallen die steeds weer mijn pad kruisten.

Nu, in november 2016, heb ik er echter heel bewust voor gekozen deze artikelen van mijn site te verwijderen omdat ik merkte dat veel mensen ertoe neigen mogelijke betekenissen of mogelijke interpretaties als ‘ultieme waarheid’ te zien en vervolgens naar dié ‘waarheid’ – die in mijn optiek geen ultieme waarheid is, noch kan zijn – gaan leven. En dat is iets waar ik absoluut niet achter kan staan en op geen enkele wijze deel van wil zijn.

Ettelijke malen heb ik in oude blogs en andere schrijfsels van mijn hand benadrukt dat niemand met zekerheid kan zeggen wat een bepaalde ‘codering’ exact betekent en dat interpretaties van anderen – wie dan ook – altijd als interpretatie en hooguit als een mogelijke betekenis dienen te worden gezien waar eenieder zélf mee verder dient te ‘puzzelen’ om te ontdekken wat de betekenis van dat specifieke getal op dat specifieke moment voor hem/haar betekent, maar te vaak merkte ik dat mensen daar kennelijk compleet overheen lazen en tóch neigden de mogelijke betekenissen als ‘ultieme waarheden’ te zien. En wanneer dát gebeurt, gebeurt er iets dat ik zéér onwenselijk vind:

zodra we ons gaan laten leiden door interpretaties van anderen en stoppen met zélf onderzoeken wat iets voor ons betekent, geven we een stuk van onze soevereine kracht en autonomie weg en beperken we onze groei.

Op pad naar meer bewustwording, meer autonomie en meer (spirituele) soevereiniteit is dat het meest ongelukkige dat we kunnen doen.

Tip: werk met een logboek en ontdek zelf wat de betekenis voor jou is.

Het beste advies dat ik je kan geven, gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen van de afgelopen jaren, is: start met het werken met een logboek waarin je bijhoudt wanneer welk getal opduikt. Noteer in je logboek steeds welk getal je zag, in wat voor situatie dat was, hoe laat dat gebeurde (indien het getal zelf niet ook het tijdstip is), hoe je je op dat moment voelde, wat er vooraf ging aan het verschijnen van dat getal en wat er ná het verschijnen van dat getal gebeurde, plus andere eventuele bijzonderheden (denk in dit kader aan fysieke ongemakken, weertype, dag van de week, dagdeel, maanfase, voor vruchtbare vrouwen: fase in je cyclus, etc.). Als je dit een tijd lang doet kun je (en zul je) patronen gaan ontdekken wanneer je de verschillende logs analyseert. En op dié manier kun je uitvinden wat specifieke getallen voor jou betekenen.

Als er één ding is dat ik de afgelopen jaren geleerd heb door bewust met bijzondere getallen te werken, is het dat opmerkelijke getallen die verschijnen in zeer veel gevallen ‘tailormade‘, maatwerk (b)lijken te zijn en vaker niet dan wel (!) een ‘universele’ betekenis hebben. Een getal als 44 of 333 kan voor mij een totaal andere betekenis hebben dan voor jou, en wát precies de betekenis van dat getal voor mij is kan ik alleen maar ontdekken door de logs in mijn logboek te analyseren en daarin patronen te herkennen.

Na slechts een aantal maanden werken met een logboek had ik vele malen méér informatie over de betekenis, voor mij, van specifieke bijzondere getallen die in mijn leven steeds weer opdoken en opduiken dan ik ooit heb gevonden door naar interpretaties van anderen te kijken. Bovendien ontdekte ik op deze wijze dat bepaalde betekenissen die door ‘grootheden’ uit de New Age beweging aan specifieke getallen worden gegeven voor mij helemaal *niet* bleken op te gaan en dat de betekenis die specifieke getallencombinaties voor míj hebben in een aantal gevallen zelfs tamelijk tegenovergesteld is aan wat her en der wordt gepubliceerd als zijnde ‘de’ betekenis. (!)

Het zoeken naar de betekenis die bijzondere getallen voor jou hebben is een strikt persoonlijk proces, een pad dat je alleen zélf kunt gaan, door zaken zelf actief te onderzoeken en bestuderen.

Het staat je daarbij uiteraard vrij naar interpretaties van anderen te kijken om een ‘startpunt’ te hebben in termen van mogelijke betekenissen waar je zelf mee verder kunt ‘puzzelen’ én ik raad je met klem aan vooral je éigen stukje ‘onderzoek’ te doen, bij voorkeur door een logboek bij te houden.

Lees of hoor je een interpretatie van iemand anders die jou op de een of andere manier ‘raakt’, gebruik dan je eigen toolset die je te allen tijde kunt inzetten, de meest betrouwbare set instrumenten die je tot je beschikking hebt: je eigen gevoel, jouw intuïtie en je eigen innerlijk weten.

Voel, wanneer je informatie van anderen raadpleegt nadat je een ‘apart’ getal hebt gezien, of er een interpretatie bij staat die voor jouw gevoel klopt. Voel wat er resoneert, diep in je bekkenbodemgebied. Vertrouw op en luister naar je intuïtie – die niet op mind-niveau tot je spreekt, maar diep in je onderbuik. En luister naar het innerlijk weten dat in je huist, de belichaamde intuïtie. Vanuit welke bron van informatie de ‘codes’ ook afkomstig zijn: de informatie wordt aan jou gecommuniceerd en jij bent dus de ultieme persoon die in staat is te ontcijferen wat deze code op dat moment voor jou betekent – jij, met jouw gevoel, jouw belichaamde intuïtie, jouw innerlijk weten.

Ik wens je veel ‘puzzelplezier’ toe. Maak er een mooie ontdekkingsreis van.
En onthoud: het gaat niet om het doel, maar om wat we leren en ervaren tijdens de reis…

PS Wil je wat ‘handvatten’ hebben over mogelijke betekenissen van getallen, zoek dan bij voorkeur een goed boek of een goede website over (klassieke) numerologie. Het is mijn ervaring dat de klassieke numerologie kwalitatief veel betere en meer accurate informatie verschaft over de verschillende betekenisaspecten van getallen dan velerlei New Age-websites en -boeken doen.

☼ © Sharon Kersten, 14-11-2016

Zorgen moet je doen, niet maken

Deze uitspraak zag ik een tijd geleden op een Loesje-poster staan en ik resoneerde er acuut mee. Want er zit zo veel waarheid in! En we hebben er allemaal mee te maken.

We maken ons allemaal wel eens zorgen. Over dingen die onszelf aangaan, over situaties, over mensen, over… het kan van alles zijn. Het is, kennelijk, menselijk je zorgen te maken.

Én het is, helaas, niet constructief dat te doen.

Je zorgen maken is in beginsel een mentale bezigheid die een grote impact heeft op in elk geval je energetische systeem en je emotionele systeem en mogelijk ook je fysieke systeem. Wat aanvankelijk een gedachte van bezorgdheid is, kan uiteindelijk een hele serie gevoelens en mogelijk ook fysieke verschijnselen triggeren.

Wanneer we bezorgd zijn kunnen we ons onrustig gaan voelen, uit balans, opgejaagd, zelfs misselijk, en wanneer we in een loop van bezorgde gedachten terecht komen die met ons aan de haal gaat, kan dat zelfs leiden tot verschijnselen van onrust, onbalans en gejaagdheid in ons fysieke systeem – denk aan een versnelde hartslag, zweten, trillingen, versnelde en hoge ademhaling, verstijvingen in spieren etc.

Oosterse tradities leggen in het bijzonder een link tussen de emotie ‘zorgen/bezorgdheid’ en het orgaan de maag: je zorgen maken zou vanuit deze optiek bezien leiden tot verstoringen in het energiesysteem van je lichaam die een connectie hebben met het orgaan de maag en de functie van dat orgaan. Stel je de meridiaan (energiebaan) die aan het orgaan maag gekoppeld is voor als een rivier waarin het water (de energie) vrij kan stromen wanneer er geen obstakels (blokkades) in het water liggen, en stel je de emotie ‘zorgen/bezorgdheid’ voor als een rotsblok (obstakel, blokkade) dat in die rivier terecht komt wanneer je je zorgen maakt. Het water (de energie) kan, wanneer je je zorgen maakt, niet meer vrijuit en optimaal stromen, hetgeen een verstorend effect heeft op je gehele energiesysteem in het algemeen en op dat deel van je energiesysteem dat aan het orgaan maag gekoppeld is in het bijzonder. En dat zou uiteindelijk uitwerkingen kunnen hebben in het fysieke lichaam.

Kortom: je zorgen maken doet ons weinig goed en werkt eigenlijk vooral verstorend: verstorend op mentaal niveau, verstorend op emotioneel niveau, verstorend op energetisch niveau en mogelijk ook verstorend op fysiek niveau.

En wat brengt het ons? Brengt het ons überhaupt iets positiefs, iets constructiefs?
Natuurlijk, een gedachte van bezorgdheid kan ons aanzetten tot actie en die actie kan positief zijn – we kunnen in beweging komen, tot handelen overgaan, om iets op te lossen, te verbeteren, iemand te helpen etc. Maar de gedachte van bezorgdheid an sich, het je zorgen maken op zich, wat brengt dat ons voor positiefs? Niets, voor zover ik het kan overzien. He-le-maal niets.

‘Zorgen’ wordt pas positief, constructief, wanneer het wordt omgezet in actie. In handelen. In DOEN, zoals Loesje het zo treffend verwoordt. Zorgen moet je inderdaad doen, niet maken. En met doen bedoel ik dan ook echt: iets doén, iets concreets, iets specifieks doén om de situatie waarover je je zorgen maakt te verbeteren.

Met doen bedoel ik niet: je zorgen/bezorgdheid delen – met anderen, of met de persoon over wie je bezorgd bent. Want dan gebeurt er nog steeds niks constructiefs! Het enige wat er dan gebeurt, is dat er méér mensen met bezorgdheid in hun systeem gaan lopen, met alle zojuist beschreven mogelijke gevolgen van dien.

Probeer ‘zorgen maken’ om te zetten in ‘zorgen doén’. Je bent mens en kennelijk is het voor ons mensen onmogelijk ons niet af en toe zorgen over dingen te maken. Maar als we proberen, elke keer dat zorgen opkomen, onze zorgen om te zetten in actie, als we pogen ‘zorgen maken’ telkens weer om te zetten in ‘zorgen doen’, kunnen we ervoor zorgen (;-)) dat er iets positiefs, iets constructiefs uit zorgen voortkomt.

Vraag wat je voor iemand kunt doen, in plaats van aan te geven dat je je zorgen om hem of haar maakt. Onderzoek middels welke actie je een positieve bijdrage aan een situatie kunt leveren, in plaats van je er zorgen over te maken. Verplaats je focus naar actie, naar doén, en zorg er op die manier voor dat er straks minder is om je zorgen over te maken!


☼ © Sharon Kersten, 16-05-2014


error: Content is protected !!

Deze website maakt gebruik van cookies. Door gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Meer informatie

Deze website maakt gebruik van essentiële cookies die als doel hebben de website goed te laten functioneren en van eenvoudige cookies die je in staat stellen de content van deze website te delen via een aantal social media platformen. Deze website maakt géén gebruik van cookies die aan advertenties of gerichte tracking-doeleinden gerelateerd zijn. Meer informatie over cookies en de bepalingen die daarover middels de Cookiewet zijn vastgelegd vind je op de pagina 'Cookieverklaring', te bereiken via de hyperlink 'Cookieverklaring' onderaan deze webpagina. Meer informatie over het cookie-gebruik van www.sharonkersten.com en de redenen daarvan vind je in de privacyverklaring, te bereiken via de hyperlink 'Privacyverklaring' onderaan deze webpagina. Door verder te navigeren op c.q. gebruik te maken van deze website ga je akkoord met het cookie-gebruik van www.sharonkersten.com. Als je niet akkoord bent met het cookie-gebruik van deze website word je vriendelijk verzocht geen gebruik te maken van deze website.

Sluiten