Sterke vrouwen

Ik spreek er wekelijks heel wat: sterke vrouwen.
Vrouwen die weten wat ze waard zijn, vaak niet omdat ze dat altijd al geweten hebben maar omdat ze dat zijn gaan inzien na allerlei situaties die ze hebben doorgemaakt en het daarop volgende besluit aan heling van hun verwondingen en het versterken van hun gevoel van eigenwaarde te werken.

Ik ken er velen en heb er al velen mogen begeleiden: vrouwen die eens vleugellam zijn gemaakt en wiens zelfvertrouwen en gevoel van eigenwaarde ernstig ondermijnd zijn geweest, voordat ze hun eigen kracht hervonden en leerden hoe ze mét die kracht in de wereld konden staan, op een gezonde manier.

Het zijn de vrouwen die voor velen als een voorbeeld gelden en die door velen worden geliefd. Maar het zijn ook de vrouwen die weten hoe het kaf zich van het koren scheidt wanneer zij hun grenzen stellen, daar waar ze dat voorheen niet of onvoldoende deden. Vrouwen die aan den lijve hebben ervaren hoe flinterdun de illusie is van de ‘liefde’ die ze dachten te krijgen van mensen, maar die door menigeen prompt werd teruggetrokken of ingehouden op de dag dat ze hun grenzen gingen aangeven. Vrouwen die weten hoeveel pijn dat doet: ervaren dat de ‘liefde’ die ze dachten te krijgen slechts voorwaardelijk was, slechts gegeven werd zolang ze toestonden dat over hun grenzen heen werd gegaan.

Het zijn de vrouwen die vaak even ‘breken’ wanneer ik ze spreek, wanneer ze in tranen uitbarsten als ze net wéér een illusie armer zijn geworden. Wanneer wéér iemand die stelde liefde voor hen te voelen de vermeende ‘liefde’ terugtrok op het moment dat ze aangaven bepaalde dingen niet meer prettig te vinden en niet langer toe te staan. Wanneer ze zich in tranen en met hartverscheurend verdriet hardop afvragen waar ze dat alles aan te danken hebben, en of er dan niks echt goeds bestaat in deze wereld. En waarom ‘jezelf zijn’ toch zo vaak wordt afgestraft door mensen om je heen, terwijl allerlei boeken en goeroes stellen dat je vooral jezelf moet zijn en dat het belangrijk is je grenzen te kennen, aan te geven, te stellen en te bewaken.

Sterke vrouwen worden niet geboren.
Sterke vrouwen zijn het resultaat van het pad dat ze hebben afgelegd, ervaringen die ze hebben doorgemaakt en het doorgaans lange traject van heling en weer leren opstaan na alles wat geïncasseerd en gedragen is, dit keer mét hun eigen kracht, ín hun eigen kracht en met een sterk besef van het belang van het stellen van grenzen.

Sterke vrouwen zijn vrouwen die dingen zijn áángegaan, in zichzelf en met de wereld om hen heen. Sterk geworden, door hard te werken op velerlei fronten. Vrouwen die menigeen fascineren en bij wie velen graag in de buurt willen zijn, maar met wie niet iedereen even goed om kan gaan. Omdát ze sterk zijn, bij zichzelf blijven en heel goed weten wat ze willen – én wat ze niet meer willen. Mét en ondanks al hun kwetsbaarheid.

Het zijn de vrouwen naar wie mijn hart uitgaat. Omdat ik weet wat het gaan van hun pad behelst. En tegen al die prachtige, krachtige vrouwen zeg ik: je doet het hartstikke goed, lieverd. Je bent het waard. Je bent het o zo waard. Je bent zo veel meer waard dan je vaak gegeven is. ♥♥♥

© Sharon Kersten, 29-05-2018

Wat ik leerde van de man met de gezichtstatoeage

Wat zitten we als mensen in deze fysieke wereld toch eigenlijk merkwaardig in elkaar. En wat een handicap is het toch eigenlijk in heel veel opzichten dat onze ‘gewone’ zintuigen, waaronder in het bijzonder ons fysiek visuele vermogen, zo veel invloed op ons hebben.

Enige tijd geleden las ik op de facebookpagina van een vriend een interessante opmerking, afkomstig van een man die, zo schreef hij, een gezichtstatoeage heeft. Deze man schreef dat hij zijn tatoeage – die hij om geheel eigen, bewuste redenen gekozen had – als een filter ervoer; niet als een filter waar hij zich achter verschuilt, maar als een filter dat vóór hem ‘werkt’, in de zin dat het mensen van hem weg houdt die niet in staat zijn door zijn uiterlijke aspecten heen te kijken. Dit ‘filter-effect’ was geen deel geweest van zijn redenen om de betreffende tatoeage te laten zetten maar was wel een heel duidelijk en specifiek effect ván die tatoeage.

Na mijn eerste tijdens het lezen al heel snel opkomende reactiegedachte die zo ongeveer luidde als ‘Oeh, een gezichtstatoeage, da’s heftig’ realiseerde ik me dat deze man iets heel interessants aankaartte en dat het wáár is wat hij zei.

We kunnen er vrijwel niet aan ontkomen dat we diréct een gedachte hebben óver wat we zien aan iemand. En in veruit de meeste gevallen is dat geen gedachte die neutraal van aard is, maar een gedachte die een persoonlijke mening die wij hebben verwoordt. En in veel gevallen zullen we, als we eerlijk naar onszelf zijn, moeten toegeven dat het dan niet vaak slechts een mening betreft, maar zelfs een oordeel dat we op de persoon in kwestie plakken. Waarmee we de ander geen recht doen én we onszelf de kans ontnemen die ander te zien, echt te zien, voor wie hij of zij ís – ongeacht en vrij van hoe hij of zij eruit ziet.

George Nuku met Ta Moko

In een fractie van een seconde vormt zich in ons een gedachte over datgene wat we zien. In split seconds wordt vaak, innerlijk, een oordeel geveld, heel ‘primair reactief’ en puur op grond van wat we zien en wat wíj daarvan vinden. Soms verwoorden we datgene wat we dan denken expliciet, waarmee we een ander iets geven wat in wezen niets over die ander zegt en alles over óns zegt, en soms verwoorden we datgene wat we dan denken niet expliciet, hetgeen echter geen enkele indicatie is van wat er ín ons evengoed wél gebeurt, reeds op het moment dat we de gedachte hebben, en dat onze interactie met die andere persoon niet *niet* kan beïnvloeden.
Er gebeurt zó veel, in onszelf en in de dynamiek van de interactie met de ander, dat een elkaar ‘volledig in zuiverheid en puurheid ontmoeten’ in feite direct al de das wordt omgedaan zodra we iets zien waar we iets van vinden… en dat vind ik ongelooflijk jammer.

Dat dit ons zo makkelijk overkomt is misschien wel inherent aan ons mens-zijn zoals dat er nu uitziet, maar handig is het niet. Het is spijtig, hoe onbewust we doorgaans zijn van het feit dát dit gebeurt en van de enorme impact die er hoe dan ook van uitgaat. We zijn massaal tegen discriminatie, tegen onderscheid maken op grond van (o.a) uiterlijkheden, vinden grosso modo allemaal dat mensen niet op hun uiterlijk beoordeeld moeten/mogen worden, maar we doen het evengoed allemaal – op wellicht een enkele écht verlichte ziel na – aan de lopende band… in heel subtiele processen, maar daarom niet minder ‘discrimerend’ [letterlijke betekenis: onderscheid makend] en niet minder geen recht doend aan de persoon die boven alles *mens* is, los van uiterlijke aspecten.

We doen het allemaal: onze eigen visie en mening op een ander plakken. En… wanneer we die visie ‘positief’ achten, vinden we het nog helemaal oké om te doen ook! Denk in dit kader aan een compliment dat je iemand geeft vanwege een uiterlijk aspect van die persoon dat je leuk vindt. Zo’n compliment komt zonder twijfel uit een goed hart en wordt met een positieve intentie gegeven, maar ook zo’n compliment zegt in wezen helemaal niks over die ander: het zegt slechts iets over wat jíj ergens van vindt. Daar kan een ander een positief gevoel uit halen, als die persoon het fijn vindt of misschien zelfs nodig heeft bevestigd te worden door iemand anders, maar als je als mens in je eigen autonome kracht en soevereiniteit staat met een gezond gevoel van eigenwaarde en je je oké voelt in je fysieke lichaam, los van hoe dat er uitziet, aangekleed of ‘versierd’ is, is in wezen ook elk compliment afkomstig van een ander compleet overbodig, niet relevant en eigenlijk simpelweg niet ter zake doend. En vanaf dié plek schreef de man met de gezichtstatoeage, toen hij schreef over het filtereffect dat zijn tatoeage met zich meebrengt. En ik dacht: ‘Je hebt helemaal gelijk. Wie niet door uiterlijke aspecten heen kan kijken en meer ‘het vormpje’ ziet dan de mens die ís, ziet joú in feite niet.’

Hoe je er ook uitziet, omdat je er nou eenmaal zo uitziet óf omdat je er om wat voor reden dan ook voor kiest er op een bepaalde manier uit te zien: het zou geen enkel verschil moeten maken in de mate waarin en de wijze waarop mensen je wel of niet benaderen en behandelen. Daar zijn de meesten van ons het over het algemeen behoorlijk over eens en daar zeggen legio mensen ‘naartoe te willen werken’ middels hun processen van persoonlijke en spirituele groei. Maar o, wat staat ons gedrag, onze goede intenties ten spijt, vaak nog haaks op hoe we zeggen in het leven te staan en op hoe we verkondigen dat we vinden dat we met elkaar om zouden moeten gaan…

Ik steek de hand in dezen zeker ook in eigen boezem; niets menselijks is mij vreemd. Maar sinds ik de woorden van de man met de gezichtstatoeage heb gelezen en ik me bewust werd van de waarheid van zijn woorden, probeer ik veel bewuster dan voorheen om te gaan met de reacties die ik in mezelf voel opkomen direct nadat mijn fysieke ogen iets aan iemand gezien hebben – wat dan ook – dat een gedachte, een mening of een oordeel in mij triggert. Ik probeer de gedachten die dan opkomen ‘in hun kraag te pakken’, te ‘onderscheppen’ als het ware, opdat ik zo min mogelijk nog in de valkuil stap van primair reactief reageren op dat wat mijn ogen waarnemen. Op die manier geef ik mezelf niet alleen de kans bewuster te reageren dan ik anderszins zou doen maar creëer ik ook ruimte om te komen tot een communicatie die zuiverder van aard is omdat zij minder ‘vervuild’ wordt door invullingen, aannames en projecties waar ik me niet goed van bewust ben maar die wel ‘zomaar’ in mijn reacties kunnen doorsijpelen – en die er dan toe leiden dat ik ‘mijn dingen’, onbewust en onbedoeld, projecteer op de ander, waardoor ik de ander op dat moment per definitie niet meer zie voor de persoon die hij of zij is. Sinds ik de woorden van de man met de gezichtstatoeage heb gelezen ben ik er goed van doordrongen: of ik nu ‘negatieve’ of ‘positieve’ gedachten ervaar naar aanleiding van wat ik zie aan, of bij, een ander: wat mijn gedachten ook zijn, zij zeggen in wezen helemaal niets over die ander – en alles over mij.

En zo leerde ik iets belangrijks van een complete stranger, een man met een gezichtstatoeage. Een ziel die me, zonder dat hij het wist, een mooi stuk inzicht en een prachtig stuk wijsheid aanreikte. En daar ben ik dankbaar voor, los van wat mijn ogen wel of niet zien als ik om me heen kijk en los van alle gedachten, meningen en oordelen die dan in mij geraakt kunnen worden. Het doet me ook denken aan een uitspraak die ik iemand jaren geleden eens hoorde bezigen: “Wat je vindt, mag je houden”. We zijn vrij om overal iets van te vinden, en wát we ergens van vinden mogen we helemaal zelf weten. Maar we doen er verstandig aan ons te realiseren dat onze meningen en oordelen primair iets over óns zeggen, dat ze ons gedrag vaak meer, diepgaander en sneller beïnvloeden dan we doorgaans in de gaten hebben – met gevolgen die zowel voor onszelf als voor anderen onprettig of simpelweg spijtig kunnen zijn – én dat het heel gezond is jezelf er af en toe aan te herinneren dat je niet alles wat je vindt (ongevraagd) aan een ander hoeft mede te delen. Het is een gezonde gewoonte af en toe tegen jezelf te zeggen: “Wat je vindt, mag je houden”. En als je het bij jezelf houdt en bereid bent te onderzoeken wat dit over joú zegt, zul je ontdekken dat er vaak veel meer waarde gelegen is in het op déze manier omgaan met je primaire innerlijke reacties dan in het reageren vanuit je primaire innerlijke reacties.

Wat we ook vinden van dat wat onze ogen zien wanneer we naar een ander kijken: laten we pogen onze innerlijke reacties wat meer aan te wenden om ons bewust te worden van wat er in óns gebeurt dan dat we die innerlijke reacties leidend laten zijn in onze interacties met anderen. Dit kan ontzettend waardevol zijn voor onszelf en het laat de ander meer in zijn of haar waarde. 🙂

Mentorship: de loot die prachtig groeit en bloeit

Afgelopen zomer creëerde ik een nieuw format, een nieuwe manier om mensen te ondersteunen middels een serie 1-op-1 sessies: het Mentorship. Binnen het Mentorship zoals ik dat voor ogen had, zou ik gaan werken met het beste van alles wat ik te bieden heb en zou ik mijn kennis, kunde, expertise en vaardigheden op uiteenlopende vlakken bundelen om mensen zo optimaal mogelijk te begeleiden in sessies die volledig zouden worden afgestemd op de persoon in kwestie en de aspecten waar hij of zij aan wil werken. Het zou ‘maatwerk ten top‘ worden, en terwijl ik bezig was met de uitwerking van dit nieuwe format wíst ik dat dit een krachtig format zou zijn, in staat om mensen in relatief korte tijd veel, heel veel te brengen.

De eerste mensen die een Mentorship startten waren daar al snel enorm enthousiast over en de resultaten die zij in korte tijd boekten bevestigden dat dit het krachtigste begeleidings-format was dat ik ooit gecreëerd had. Dit gaf mij ‘groen licht’ om mijn nieuwsbrieflezers op de hoogte te stellen van deze nieuwe dienst die ik gecreëerd had, hetgeen ik in november deed. De berichtgeving over deze nieuwe loot aan mijn boom maakte meer mensen enthousiast en nieuwe aanmeldingen volgden.

Inmiddels ben ik ruim een half jaar onderweg op het pad van mijn Mentorships en de laatste maanden krijg ik met regelmaat de meest prachtige feedback van mensen die een Mentorship met mij zijn aangegaan; feedback waar ik ongelooflijk blij van word en die getuigt van indrukwekkende resultaten die al na zeer weinig tijd behaald worden. Zo kreeg ik een mailtje van M., die me binnen een week na de eerste sessie schreef: “Er gebeurt al veel in mijn lijf” en me liet weten dat haar totale systeem reageerde op dat wat in die eerste, ene sessie via Skype aan bod was gekomen: er was duidelijk al van alles aangeraakt en in beweging gekomen en het proces zoals we dat voor ogen hadden was meteen al na de eerste sessie ‘full force’ van start gegaan. Toen we eenmaal 3 sessies verder waren gaf ze me wederom even wat feedback per mail, tussen twee sessies in, dit keer om te delen hoe enthousiast ze was over alles wat ze na slechts 3 sessies al kon vaststellen. Ze vertelde onder andere dat ze veel beter in haar eigen energie zat, minder last had van de energie van anderen, dat bepaalde dingen haar steeds minder moeite kostten en steeds meer ‘vanzelf’ gingen en ze schreef “de zon gaat steeds meer stralen; soms heb ik het gevoel ‘Walking on sunshine’.” Ze was blij, schreef ze letterlijk, en van het lezen van die mooie feedback werd ík weer superblij!

Van A., een succesvolle zakenvrouw die recent een mentorshiptraject gestart is, kreeg ik na 2 sessies opeens de volgende spontane feedback per mail, tussen haar drukke bezigheden door: “Lieve Sharon, ik heb zo’n opwelling naar jou van dankbaarheid! Er is een huge deblokkage gebeurd dankzij jou met deze info.” Ze is zo enthousiast over wat de Mentorshipsessies haar brengen, dat ze nu ook anderen hierover aan het vertellen is een aanraadt met mij aan de slag te gaan. En S., die eind november een traject van 5 sessies heeft afgerond dat ze in drie maanden tijd doorlopen heeft, schreef me aan het einde van het jaar: “Jou tegenkomen, was de meest heuse verademing uit 2016!” Refererend aan de dingen die we gaandeweg haar Mentorshiptraject hebben aangepakt, schreef ze: “Deze [stappen, interventies en inzichten] sturen me nu in de richting van het actief en consequent be-leven van wie ik ben. 1000x Thnx!!”

En terwijl ik al die mooie feedback lees, denk ik: ‘Wow’. Wat is het waanzinnig mooi dat het Mentorship-format zo krachtig uitpakt, dat het mensen zo veel geeft in zo weinig tijd. En wat ben ik blij voor deze mensen en dankbaar voor de resultaten die zij behalen. Ik weet heel goed waar ze nog maar kort geleden stonden, bij aanvang van hun Mentorship, en zien waar zij na slechts een paar sessies al staan vult mijn hart met grote vreugde en met heel veel dankbaarheid.

Wat ben ik blij dat ik de inspiratie heb gehad dit format te creëren en het lef heb gehad te geloven in dit format, waar op inhoudelijk vlak eigenlijk niks concreets op voorhand over gezegd kan worden omdat de gehele inhoud tot stand komt aan de hand van datgene wat de persoon in kwestie inbrengt – en dus ook pas dán tot stand komt, stap voor stap. Juist dit niet al vaststaan van de concrete inhoud vond ik een lastig punt ten aanzien van de ‘promotie’ van dit format, want: hoe maak je mensen enthousiast voor iets zonder duidelijk te kunnen aangeven wat dat ‘iets’ dan behelst? Ik heb daar behoorlijk mee geworsteld, mijn eigen enthousiasme over het format ten spijt, en het schrijven van de webtekst over het Mentorship heeft me heel wat hoofdbrekens gekost. Maar het is uiteindelijk wel gelukt, en de boodschap bleek goed over te komen op de mensen die zich klaar voelden om een Mentorship met mij aan te gaan. 🙂 En dat heeft al heel wat prachtige gevolgen gehad, mag ik wel zeggen.

Ben jij er ook aan toe krachtige stappen te maken op jouw pad van persoonlijke (door)groei en (door)ontwikkeling binnen een format dat volledig wordt gebaseerd op wie jij nu bent, waar jij nu staat, wat jij nu inbrengt en waar jij van hieruit naartoe wilt groeien? Voel jij er ook voor een (relatief kortlopende) periode op intensieve, diepgaande en impactvolle wijze aan jezelf te werken binnen een Mentorship met mij? Weet dan dat je van harte welkom bent!

Op deze pagina lees je wat meer informatie over de opzet van mijn Mentorships, en als je wilt weten of een Mentorship voor jou geschikt, passend en waardevol kan zijn plan ik heel graag een gratis Skypesessie met je in waarin we, geheel vrijblijvend, kunnen bespreken wat een Mentorship voor jou kan betekenen. Mail me gerust om deze gratis Skypesessie aan te vragen; ik mail je dan zo spoedig mogelijk terug om een afspraak in te plannen. Ik krijg in de maand februari ruimte voor een paar nieuwe Mentorships, dus als je wilt kan er al op korte termijn gestart worden! Ik hoop snel wat van je te vernemen en zie ernaar uit met je aan de slag te gaan.

Bijzondere getallen

NB Een eerdere versie van dit artikel heb ik in 2013 gepubliceerd. De huidige versie is tot stand gekomen naar aanleiding van ervaringen en nieuwe inzichten die ik sindsdien heb opgedaan.
_________________________________________________________________________

In 2007 begon het: ik zag steeds vaker dubbele, driedubbele en vierdubbele getallen, met name op digitale klokken (en soms ook op andere voorwerpen). En dat was niet omdat ik non-stop naar digitale klokken zat te kijken, wachtend tot er een serie identieke cijfers op de klok zou verschijnen. Ik keek – en kijk – sowieso niet heel erg vaak naar een klok, maar desondanks gebeurde het steeds vaker dat ik, wanneer ik wél op een klok keek, tijden zag staan als 11:11 , 22:22, 1:11, 3:33, 13:13 en 23:23. Ook een opeenvolging van nummers kwam regelmatig voor (12:34, of 23:45) en hoewel ik dat allemaal wel ‘apart’ vond, nam ik het waar voor wat het was en deed ik er destijds verder niets mee. Ik verdiepte me er niet in, ging niet op onderzoek om uit te zoeken of er een betekenis achter deze getallen en zo ja, wat deze dan zou zijn. Ik registreerde het gewoon, vond het ‘apart’ en liet het daarbij.

Maar dat veranderde in 2008, toen voor mijn gevoel het woord ‘apart’ de lading niet meer helemaal dekte. In 2008 gebeurde er namelijk iets dat beter onder het label ‘uitermate merkwaardig’ leek te passen dan onder het label ‘apart’. Wat gebeurde was dat ik – die normaliter met gemak hele nachten doorsliep zonder ook maar één keer wakker te worden – ineens tijdens drie opeenvolgende nachten ergens middenin de nacht wakker werd om vervolgens, tamelijk gedesoriënteerd, met mijn ogen de display van mijn digitale klok te zoeken om te zien hoe laat het in vredesnaam was. De eerste nacht toonde de display 3:33, de tweede nacht keek de cijfersequentie 4:44 me aan en de derde nacht zag ik hoe de serie 5:55 op de display stond te pronken. En dát vond ik méér dan ‘apart’.

444Ik vroeg me af hoe het mogelijk was dat dit gebeurde. Ik vroeg me vooral af of het mogelijk was dat ik hier zelf een aandeel in had en – indien dat het geval was – hoe ik het dan in hemelsnaam voor elkaar had gekregen om precies op dié tijden wakker te worden. Het leek me dat ik het niet voor elkaar zou kunnen krijgen dit nogmaals te ‘presteren’ zelfs niet als ik dat met heel mijn bewustzijn en maximale kracht, focus en concentratie zou proberen. Ik vond het merkwaardig, snapte het niet en vroeg me af waar dit over ging. En dus besloot ik op zoek te gaan, op internet, naar meer informatie over de dubbele, driedubbele en vierdubbele getallen.

Helaas was er destijds vrijwel niks te vinden over het merkwaardige fenomeen waarbij mensen regelmatig of zelfs zeer vaak dubbele, driedubbele en vierdubbele getallen en/of series van elkaar opeenvolgende getallen waarnemen – op digitale klokken, maar ook op andere voorwerpen. De laatste jaren is er echter steeds meer informatie over dit fenomeen verschenen, hand in hand met het gegeven dat steeds méér mensen met dit ‘aparte’ fenomeen in aanraking komen.

Wie nú online gaat zoeken naar verklaringen omtrent de aard, de herkomst en de betekenis van de bijzondere getallencombinaties komt al vrij snel tot de conclusie dat er tegenwoordig behoorlijk veel informatie over deze getallencombinaties te vinden is én ontdekt, wanneer met een gezond kritische mind gekeken wordt, dat niemand met absolute zekerheid kan zeggen waar dit fenomeen nou precies over gaat en wat het veelvuldig voorkomen (of opmerken) van deze getallencombinatie exact betekent. Populair in New Age kringen is de visie dat spirituele ‘gidsen’ of zogeheten engelen of ‘opgestegen meesters’ de regisseurs van deze ervaringen zijn, anderen menen dat het het universum, een creator of Source zelf is dat op deze manier met mensen communiceert en velen claimen ‘de absolute waarheid’ omtrent dit fenomeen in pacht te hebben zonder deze echter te kunnen staven.
Hoewel er grote verdeeldheid is ten aanzien van de drijvende kracht die het fenomeen in werking zet, lijkt er wel consensus te zijn dat het om ‘coderingen’ zou gaan die, wanneer een persoon ze opmerkt, op de een of andere manier een ‘boodschap’ bevatten voor de waarnemer van deze getallen en/of iets in werking stellen, activeren, in het systeem van de waarnemer van deze getallen.

De groep mensen die de getallencombinaties vooral als ‘boodschap’ ziet gaat ervan uit dat de getallen in feite boodschappen zijn die afkomstig zijn van bronnen van intelligentie en  bewustzijn die op deze wijze iets willen communiceren aan de persoon die de getallencombinaties opmerkt. Over wie of wat die bronnen van intelligentie en bewustzijn die op deze wijze met ons trachten te communiceren dan precies zijn, lopen de meningen uiteen: volgens sommigen zijn dat iemands gidsen of helpers, volgens anderen zijn dat engelen, volgens weer anderen zijn dat intelligenties die in andere dimensies leven en volgens weer anderen zijn het ‘hogere’ delen van de ontvangende persoon zelf die de persoon deze boodschap sturen. En dan is er ook nog een groep mensen die van mening is dat het universum of de godkracht zelf de verzender van deze boodschappen is. Het lijkt erop dat wie zich sterk verbonden voelt met de engelen ernaar neigt deze codes als boodschappen van de engelen te zien, terwijl wie zich sterk verbonden voelt met de sferen van gidsen en helpers er eerder toe neigt de codes als afkomstig van gidsen en helpers te zien: het persoonlijke paradigma van de ontvanger lijkt ‘kleur’ te geven aan het antwoord op de vraag “Wie is de verzender van die gecodeerde boodschappen?”

De groep mensen die de getallencombinaties vooral ziet als een code die iets kan activeren in (het systeem van) de persoon die de getallencombinaties waarneemt, gaat er grosso modo van uit dat het waarnemen van de code het (opnieuw) actief worden van kennis en bewustzijn die tot dat moment latent of ‘slapend’ in ons systeem aanwezig is, kan triggeren. Op het moment dat de bijzondere getallencombinatie wordt waargenomen zou er iets ‘geactiveerd’ worden in ons systeem dat tot dat moment ‘slapend’ in ons aanwezig was. Hierbij zou het dan kunnen gaan om kennis, andere niveaus van bewustzijn en mogelijk ook om talenten, vaardigheden of kwaliteiten waar we tot dat moment (nog) geen toegang toe hadden.

Waar het allemaal exact over gaat en wat het allemaal precies betekent, kan op dit moment door niemand met absolute zekerheid gezegd worden. Wel is duidelijk dat steeds meer mensen met dit opmerkelijke fenomeen in aanraking komen naarmate de tijd vordert en dat er op internet steeds meer aandacht aan dit fenomeen wordt besteed.

Wat ik zelf de afgelopen jaren aan informatie over ‘bijzondere getallen’ heb gevonden, heb ik in 2013 op een rijtje gezet in een serie korte artikelen waarin onder andere nader werd ingegaan op dubbele getallen, zogeheten meestergetallen, driedubbele getallen en oplopende en aflopende getallenreeksen. De informatie in die artikelen was niet van mijzelf afkomstig en illustreerde dus niet mijn visie of interpretatie, maar gaf weer welke mogelijke betekenissen bepaalde getallen en getallencombinaties volgens andere bronnen zouden kunnen hebben. Ik publiceerde e.e.a. destijds louter opdat wie ‘zoekende’ was naar mogelijke betekenissen van die getallen en getallencombinaties er wellicht wat aan zou hebben, net zoals ik zelf jaren geleden mijn weg poogde te vinden in het ‘werken’ met bijzondere getallen door op zoek te gaan naar mogelijke betekenissen van de aparte getallen die steeds weer mijn pad kruisten.

Nu, in november 2016, heb ik er echter heel bewust voor gekozen deze artikelen van mijn site te verwijderen omdat ik merkte dat veel mensen ertoe neigen mogelijke betekenissen of mogelijke interpretaties als ‘ultieme waarheid’ te zien en vervolgens naar dié ‘waarheid’ – die in mijn optiek geen ultieme waarheid is, noch kan zijn – gaan leven. En dat is iets waar ik absoluut niet achter kan staan en op geen enkele wijze deel van wil zijn.

Etteloze malen heb ik benadrukt dat niemand met zekerheid kan zeggen wat een bepaalde ‘codering’ exact betekent en dat interpretaties van anderen – wie dan ook – altijd als interpretatie en hooguit als een mogelijke betekenis dienen te worden gezien waar eenieder zélf mee verder dient te ‘puzzelen’ om te ontdekken wat de betekenis van dat specifieke getal op dat specifieke moment voor hem/haar betekent, maar te vaak merkte ik dat mensen daar kennelijk compleet overheen lazen en tóch neigden de mogelijke betekenissen als ‘ultieme waarheden’ te zien. En wanneer dát gebeurt, gebeurt er iets dat ik zeer onwenselijk vind: zodra we ons gaan laten leiden door interpretaties van anderen en stoppen met zélf onderzoeken wat iets voor ons betekent, geven we een stuk van onze soevereine kracht en autonomie weg en beperken we onze groei. Op pad naar meer bewustwording, meer autonomie en meer (spirituele) soevereiniteit is dat het meest ongelukkige dat we kunnen doen.

Het beste advies dat ik je kan geven, gebaseerd op mijn persoonlijke ervaringen van de afgelopen jaren, is: start met het werken met een logboek waarin je bijhoudt wanneer welk getal opduikt. Noteer in je logboek steeds welk getal je zag, in wat voor situatie dat was, hoe laat dat gebeurde (indien het getal zelf niet ook het tijdstip is), hoe je je op dat moment voelde, wat er vooraf ging aan het verschijnen van dat getal en wat er ná het verschijnen van dat getal gebeurde, plus andere eventuele bijzonderheden (denk in dit kader aan fysieke ongemakken, weertype, dag van de week, dagdeel, maanfase, voor vrouwen: fase in je cyclus, etc.). Als je dit een tijd lang doet kun je (en zul je) patronen gaan ontdekken wanneer je de verschillende logs analyseert. En op dié manier kun je uitvinden wat specifieke getallen voor jou betekenen.

Als er één ding is dat ik de afgelopen jaren geleerd heb door bewust met bijzondere getallen te werken, is het dat opmerkelijke getallen die verschijnen in zeer veel gevallen ‘tailormade’, maatwerk (b)lijken te zijn en vaker niet dan wel (!) een ‘universele’ betekenis hebben. Een getal als 44 of 333 kan voor mij een geheel andere betekenis hebben dan voor jou, en wát precies de betekenis van dat getal voor mij is kan ik alleen maar ontdekken door de logs in mijn logboek te analyseren en daarin patronen te herkennen.
Na slechts een aantal maanden werken met een logboek had ik vele malen méér informatie over de betekenis, voor mij, van specifieke bijzondere getallen die in mijn leven steeds weer opdoken en opduiken dan ik ooit heb gevonden door naar interpretaties van anderen te kijken. Bovendien ontdekte ik op deze wijze dat bepaalde betekenissen die door ‘grootheden’ uit de New Age beweging aan specifieke getallen worden gegeven voor mij helemaal *niet* bleken op te gaan en dat de betekenis die specifieke getallencombinaties voor míj hebben in een aantal gevallen zelfs tamelijk tegenovergesteld is aan wat her en der wordt gepubliceerd als zijnde ‘de’ betekenis. (!)

Het zoeken naar de betekenis van bijzondere getallen die in je leven opduiken is een strikt persoonlijk proces, een pad dat je alleen zélf kunt gaan, door zaken actief te onderzoeken en bestuderen. Het staat je daarbij uiteraard vrij naar interpretaties van anderen te kijken om een ‘startpunt’ te hebben in termen van mogelijke betekenissen waar je zelf mee verder kunt ‘puzzelen’ én ik raad je met klem aan vooral je éigen stukje ‘onderzoek’ te doen, bij voorkeur door een logboek bij te houden. Lees of hoor je een interpretatie van iemand anders die je op de een of andere manier ‘raakt’, gebruik dan je eigen toolset die je te allen tijde kunt inzetten, de meest betrouwbare set instrumenten die je tot je beschikking hebt: je eigen gevoel, jouw intuïtie en je eigen innerlijke weten.
Voel, als je informatie van anderen raadpleegt nadat je een ‘apart’ getal hebt gezien, of er een interpretatie bij staat die voor jouw gevoel klopt. Voel wat er resoneert, diep in je bekkenbodemgebied. Vertrouw op en luister naar je intuïtie – die niet op mind-niveau tot je spreekt, maar diep in je onderbuik. En luister naar het innerlijke weten dat in je huist, de belichaamde intuïtie. Vanuit welke bron van informatie de ‘codes’ ook afkomstig zijn: de informatie wordt aan jou gecommuniceerd en jij bent dus de ultieme persoon die in staat is te ontcijferen wat deze code op dat moment voor jou betekent – jij, met jouw gevoel, jouw belichaamde intuïtie, jouw innerlijke weten.

Ik wens je veel ‘puzzelplezier’ toe. Maak er een mooie ontdekkingsreis van. En onthoud: het gaat niet om het doel, maar om wat we leren en ervaren tijdens de reis. 🙂

journey-wellPS Wil je wat ‘handvatten’ hebben over mogelijke betekenissen van getallen, zoek dan bij voorkeur een goed boek of een goede website over (klassieke) numerologie. Het is mijn ervaring dat de klassieke numerologie kwalitatief veel betere en meer accurate informatie verschaft over de verschillende betekenisaspecten van getallen dan velerlei New Age-websites en -boeken doen.

“Zorgen moet je doen, niet maken”

Loesje zorgenDeze uitspraak zag ik een tijd geleden op een Loesje-poster staan en ik resoneerde er acuut mee. Want er zit zo veel waarheid in! En we hebben er allemaal mee te maken.

We maken ons allemaal wel eens zorgen. Over dingen die onszelf aangaan, over situaties, over mensen, over… het kan van alles zijn. Het is, kennelijk, menselijk je zorgen te maken. Én het is, helaas, niet constructief om dat te doen.

Je zorgen maken is in beginsel een mentale bezigheid die een grote impact heeft op in elk geval je energetische systeem en je emotionele systeem en mogelijk ook je fysieke systeem. Wat aanvankelijk een gedachte van bezorgdheid is, kan uiteindelijk een hele serie gevoelens en mogelijk ook fysieke verschijnselen triggeren.
Wanneer we bezorgd zijn kunnen we ons onrustig gaan voelen, uit balans, opgejaagd, zelfs misselijk, en wanneer we in een loop van bezorgde gedachten terecht komen die met ons aan de haal gaat, kan dat zelfs leiden tot verschijnselen van onrust, onbalans en gejaagdheid in ons fysieke systeem – denk aan een versnelde hartslag, zweten, trillingen, versnelde en hoge ademhaling, verstijvingen in spieren etc.

Oosterse tradities leggen in het bijzonder een link tussen de emotie ‘zorgen/bezorgdheid’ en het orgaan de maag: je zorgen maken zou vanuit deze optiek bezien leiden tot verstoringen in het energiesysteem van je lichaam die een connectie hebben met het orgaan de maag en de functie van dat orgaan. Stel je de meridiaan (energiebaan) die aan het orgaan maag gekoppeld is voor als een rivier waarin het water (de energie) vrij kan stromen wanneer er geen obstakels (blokkades) in het water liggen, en stel je de emotie ‘zorgen/bezorgdheid’ voor als een rotsblok (obstakel, blokkade) dat in die rivier terecht komt wanneer je je zorgen maakt. Het water (de energie) kan, wanneer je je zorgen maakt, niet meer vrijuit en optimaal stromen, hetgeen een verstorend effect heeft op je gehele energiesysteem in het algemeen en op dat deel van je energiesysteem dat aan het orgaan maag gekoppeld is in het bijzonder. En dat zou uiteindelijk uitwerkingen kunnen hebben in het fysieke lichaam.

Kortom: je zorgen maken doet ons weinig goed en werkt eigenlijk vooral verstorend: verstorend op mentaal niveau, verstorend op emotioneel niveau, verstorend op energetisch niveau en mogelijk ook verstorend op fysiek niveau.

En wat brengt het ons? Brengt het ons überhaupt iets positiefs, iets constructiefs? Natuurlijk, een gedachte van bezorgdheid kan ons aanzetten tot actie en die actie kan positief zijn – we kunnen in beweging komen, tot handelen overgaan, om iets op te lossen, te verbeteren, iemand te helpen etc. Maar de gedachte van bezorgdheid an sich, het je zorgen maken op zich, wat brengt dat ons voor positiefs? Niets, voor zover ik het kan overzien. He-le-maal niets.

‘Zorgen’ wordt pas positief, constructief, wanneer het wordt omgezet in actie. In handelen. In DOEN, zoals Loesje het zo treffend verwoordt. Zorgen moet je inderdaad doen, niet maken. En met doen bedoel ik dan ook echt: iets doén, iets concreets, iets specifieks doén om de situatie waarover je je zorgen maakt te verbeteren.
Met doen bedoel ik niet: je zorgen/bezorgdheid delen – met anderen, of met de persoon over wie je bezorgd bent. Want dan gebeurt er nog steeds niks constructiefs! Het enige wat er dan gebeurt, is dat er méér mensen met bezorgdheid in hun systeem gaan lopen, met alle zojuist beschreven mogelijke gevolgen van dien.

Probeer ‘zorgen maken’ om te zetten in ‘zorgen doén’. Je bent mens en kennelijk is het voor ons mensen onmogelijk ons niet af en toe zorgen over dingen te maken. Maar als we proberen, elke keer dat zorgen opkomen, onze zorgen om te zetten in actie, als we pogen ‘zorgen maken’ telkens weer om te zetten in ‘zorgen doen’, kunnen we ervoor zorgen (;-)) dat er iets positiefs, iets constructiefs uit zorgen voortkomt.
Vraag wat je voor iemand kunt doen, in plaats van aan te geven dat je je zorgen om hem of haar maakt. Onderzoek middels welke actie je een positieve bijdrage aan een situatie kunt leveren, in plaats van je er zorgen over te maken. Verplaats je focus naar actie, naar doén, en zorg er op die manier voor dat er straks minder is om je zorgen over te maken!

Opnieuw

Jezelf opnieuw uitvinden, telkens weer.
Jezelf onder de loep leggen, kijken wie je inmiddels geworden bent
en voelen of wat je doet
nog wel in lijn is met wie, en waar op je pad, je nu bent.

Voelen hoe het voelt, nu.
Objectief kijken naar wat stroomt en wat niet, en naar waarom dat zo is.
Luisteren naar de fluistering van je ziel
die precies weet hoe jouw pad zich verder mag ontvouwen.

Beseffen dat je sommige dingen moest doen
omdat je ziel die ervaringen nodig had –
niet omdat in die activiteiten je levensmissie besloten ligt,
maar omdat je die ervaringen, stuk voor stuk, nodig had om invulling te kunnen geven
ààn je levensmissie.

Zien dat dat wat doelen leken
geen doelen op zich waren,
maar fasen op je pad die nodig waren
om zo goed mogelijk vorm te kunnen geven aan wat wél je doel is.

Komen tot de kern, steeds een beetje meer, stap voor stap, laag voor laag.
Jezelf opnieuw uitvinden, telkens weer
omdat niets in deze wereld onveranderlijk is
en ‘jij’ telkens anders bent –
net zoals elk ander onderdeel van de schepping
continu aan transformatie onderhevig.

(14 maart 2014 – 15 mei 2014)

Quantumsprongen

Quantumsprongen verlopen, in deze tijd, niet gladjes.
Quantumsprongen in deze tijd zijn schokkende bewegingen, vol heftige krachten die we vaak ervaren als ‘geweld’.
Heftige bewegingen en schokken zijn nodig om het oude los te trillen.
Alle ‘gewicht’ dat ons zo lang ‘laag’ heeft gehouden moet worden losgelaten, en aangezien we in het hier en nu niet weten hoe dat ook op ‘zachte’ wijze zou kunnen,is ‘brute kracht’ nodig om ons te bevrijden uit de cocon die ons zo lang omhuld heeft.

ExplosieWe ervaren dit losmaken als geweld, als schokkende gebeurtenissen. Maar in wezen gaat het om een doorbraak naar een hogere frequentie, naar een nieuw paradigma waar meer licht ons omgeeft – licht in de vorm van bewustzijn, weten, kennis en liefde van een meer allesomvattende orde. Het gaat om sterven en opnieuw geboren worden: het sterven van en in het oude en het geboren worden van en in het nieuwe.

Komend uit een paradigma waarin pijn & lijden leidend waren, verwachten we – een enkeling daargelaten – dat elke ‘geboorte’ pijnvol zal zijn, en in lijn daarmee kunnen we ons ‘opnieuw geboren worden’ massaal als een pijnlijke gebeurtenis ervaren.
Maar het kan ook anders. De beleving kan ook anders zijn. En dat start met een andere kijk op de dingen. Een andere kijk, die andere verwachtingen met zich meebrengt.
Verwacht pijn, en er is een grote waarschijnlijkheid dat je perceptie ‘pijn’ zal zijn. Verwacht bevrijding, verlossing, transformatie, een doorbraak naar iets positiefs, een ‘blijde geboorte’, en er is een grote waarschijnlijkheid dat je percepties in lijn zullen zijn met déze verwachtingen.

Wat je uitzendt, trek je aan.
Wat je gelooft, geeft vorm aan de door jou gepercipieerde werkelijkheid.
Wat je verwacht, krijgt kracht bewaarheid te worden.

Kies wijs.
Kies bewust hoe jij naar de dingen wilt kijken en wat je wenst te ervaren.
Wrik je los van oude overtuigingen die grotendeels niet eens de jouwe zijn en maak nieuwe keuzes – je éigen keuzes.
Je hebt het recht je eigen gedachten, standpunten en zienswijzen te kiezen, ook als deze dwars tegen de geldende gedachten, standpunten en zienswijzen ingaan.

Kies wijs. Opdat jouw pad van transformatie en voortgaande groei vorm kan krijgen op een manier die je goed doet, die past bij wie jij op een wezenlijk niveau bent en die aansluit bij het hogere weten dat je in je draagt.

Co-creëer, vanuit bewuste keuzes.
Gebruik de creatiekracht die je gegeven is.
“Een betere wereld begint bij jezelf” – bij de gedachten en verwachtingen die jij hebt, en het aanwenden van je krachten op een bewuste manier.

Anders dan ik, anders dan jij

Zij vertelde over roze, maar hij hoorde blauw
omdat hij alleen maar blauw gekend had
en nog nooit roze had gezien.

Hij sprak over paars, maar zij hoorde groen
omdat zij alleen maar ervaringen had met groen
en niet kon begrijpen wat paars was.

Zoals een vis nooit kan begrijpen
hoe het is als een vogel door de lucht te vliegen
en een vlinder nooit kan begrijpen
hoe het is een olifant te zijn
Zo kunnen we nooit volledig begrijpen
hoe het is een ander te zijn
met alles wat die ander heeft meegemaakt
en hem gemaakt heeft tot wie hij nu is,
doet voelen wat hij nu voelt
doet denken wat hij nu denkt
doet geloven wat hij nu gelooft
doet zeggen wat hij nu zegt.

Experiment with pastelsAls ik met jou interageer
probeer ik je te begrijpen
met mijn zintuigen, mijn wezen, mijn hart en mijn ziel
Maar alles wat je zegt of doet,
alle klanken, beelden, geuren, smaken en aanrakingen die je me aanreikt
hoor ik met mijn oren, die gekleurd zijn
door alles wat zij ooit hebben gehoord;
zie ik met mijn ogen, die gekleurd zijn
door alles wat zij ooit hebben gezien;
ruik ik met mijn neus, die gekleurd is
door alles wat ik ooit heb geroken;
proef ik met mijn smaakpapillen,
die gekleurd zijn door alles wat zij eens hebben geproefd;
voel ik met mijn huid, die gekleurd is
door alle aanrakingen die ik ooit heb gevoeld.

Alles wat je me aanreikt, kan ik alleen maar ontvangen
met míjn zintuiglijke systeem, dat gekleurd is
door wat het eerder heeft meegemaakt;
met mijn hart, dat gekleurd is
door wat het eerder heeft ervaren;
met mijn ziel, die gekleurd is
door wat zij eerder heeft meegemaakt;
met mijn hele wezen, dat uniek is
in alles wat zij ooit heeft meegemaakt
en dat per definitie anders is dan het wezen van jou, en van elk ander.

Het is een illusie te denken dat we ooit volledig
kunnen invoelen en begrijpen
hoe de wereld voor een ander is, hoe dingen voor een ander zijn.

Het is een illusie te denken dat we ooit volledig neutraal kunnen zijn
want alles, ALLES, komt bij ons binnen
via de filter die onze ervaringen ons gegeven hebben.

Als ik je vertel over een kleur die jij nooit gezien hebt
zul je nooit echt kunnen begrijpen over welke kleur ik het heb
Je kunt je er alleen maar een voorstelling bij maken
die zich voedt met alles wat jíj ooit aan kleuren gezien hebt.

Als jij me vertelt over een klank die ik nooit gehoord heb
kan ik nooit echt begrijpen hoe die klank klinkt
Ik kan proberen het me voor te stellen
maar die voorstelling kan ik alleen maar bouwen
op grond van die klanken die ik wél ooit heb gehoord.

Alleen ik kan volledig begrijpen hoe dingen voor mij zijn en voelen
en alleen jij kunt volledig begrijpen hoe dingen voor jou zijn en voelen.

Ik ben niet jij en weet niet hoe het is jou te zijn
Wanneer ik probeer me daar een voorstelling van te maken
wordt deze per definitie gekleurd
door alles dat datgene wat mij mij maakt ooit heeft meegemaakt.

En wanneer jij mij probeert te begrijpen, is het precies zo:
elke poging van jouw kant je in te leven in hoe dingen voor mij zijn
wordt gekleurd door alles wat jij ooit hebt meegemaakt,
alles wat jou jou maakt,
in duizenden, miljoenen facetten
anders dan ik.

Neutraliteit is een mooi en volkomen onhaalbaar streven.

We kunnen alleen maar proberen
samen te dansen
met respect voor ieders unieke zijn en percepties
en hopen
dat onze bewegingen elkaar mooi aanvullen
Dat er een eenheid ontstaat bínnen de dans
een eenheid, een geheel, waarbinnen ruimte is
voor alles wat mij mij maakt
en alles wat jou jou maakt
en waarin we elkaar vinden, ontmoeten, beroeren, aanraken
in plaats van steeds verder uit elkaar te gaan dansen.

Gesprek tussen Hart en Hoofd

“Waarom heb je me achter een schild geplaatst?” vroeg het hart.
– “Voor je eigen bestwil” antwoordde het hoofd.
“Hoe dat zo?” vroeg het hart
– “Het schild zal je beschermen tegen pijn” zei het hoofd.

“Weet je dat zeker?” vroeg het hart.
– “Behoorlijk zeker, ja” antwoordde het hoofd.

“Maar vraag je je wel eens af of ik wel blij ben met deze situatie?” vroeg het hart. “Je hebt mij nooit gevraagd of ik achter een schild wilde leven. Je hebt het daar gewoon geplaatst, op de dag dat jij besloot dat dat nodig was.”
– “En vanaf die dag heb je geen hartenpijn meer gehad, toch?” reageerde het hoofd.

tumblr_lzgubxyynl1qm734co1_500“Dat is wat jij denkt” zei het hart. “Maar dat is slechts gedeeltelijk waar. Het is waar dat mij sinds die dag geen pijn meer is aangedaan door mensen die zo dichtbij konden komen dat ze me pijn konden doen. Maar pijn heb ik wel, continu. Want ik ben hier alleen achtergelaten, ben hier helemaal in mijn uppie en niemand, zelfs jij niet, verbindt zich nog met mij. Ik ben een hart, en liefde is mijn levensenergie. Ik ben op m’n best wanneer ik zowel liefde kan geven als ontvangen. Maar niets van dat alles gebeurt nog. Vanwege het schild. Het schild dat jij besloot voor me te plaatsen, zonder mij te vragen hoe ik dat vond. Ik weet dat je het geplaatst hebt vanuit de beste intenties, maar het schild doet me meer kwaad dan goed. Ik ben een hart! Ik moet liefhebben! Liefde voelen! Liefde geven! Liefde ontvangen! Als ik dat niet kan doen, wat voor nut heeft het dan dat ik er überhaupt ben?”

Het hoofd was stil nu. Verward.
Het begreep dat het hart zojuist iets heel belangrijks had gezegd. Maar hoe moest het dan met de angsten? Hoe zat het met bescherming? Zonder het schild zou het hart zo vreselijk kwetsbaar zijn! Het zou gekwetst kunnen worden. Weer. En dat was altijd erg pijnlijk…
– “Maar hart,” zei het hoofd ” zou je werkelijk liever zonder het schild willen leven? Wil je echt dat ik het schild wegneem, waardoor ik je blootstel aan zo veel gevaren, aan de mogelijkheid dat je weer gekwetst wordt?

“Ja” zei het hart. “Want ik ben niet gemaakt om achter een schild te leven. Dan kan ik net zo goed doodgaan. Achter een schild kan ik niets doen van alle dingen die ik te doen hebt. Ik kan niet ademen. Ik kan niet delen. Ik kan mijn energie niet laten stromen. Ik kan niet ZIJN wie ik ben, in feite. Ik begrijp je zorgen, maar begrijp alsjeblieft ook dit: achter het schild zal ik sterven, en dan zal mijn leven zinloos zijn geweest, want dan ben ik niet in staat geweest mijn energie aan de wereld te geven… Ik heb het echt nodig dat je het schild wegneemt. Zodat ik kan LEVEN en ZIJN, volledig, helemaal.
Je zult verrast worden door de dingen die we zullen ervaren zonder schild. Er zijn zoveel GOEDE dingen beschikbaar voor ons, als we dat schild maar zouden weggooien! Vertrouw me! En help me, alsjeblieft… Help me door me te vertrouwen en door aan mijn zijde te staan… Heb vertrouwen dat de kracht van mijn energie veel, veel sterker is dan de kracht van de angsten en zorgen die in jou leven. En weet dat ik, zelfs als ik gekwetst word, altijd in staat zal zijn weer te helen. Vertrouw me. Ik kan het aan. Het is het leven. Als ik het leven niet aan zou kunnen, zou ik hier niet zijn…”

download

Polemiek. Over gevoeligheid en schilden.

Het was een gezin waarin polemiek de rode draad vormde. Altijd was er wel een discussie, altijd lag er wel iemand met iemand anders overhoop. Ze hielden hartstikke veel van elkaar, maar samenzijn leek nooit zonder discussie te kunnen verlopen.

Een ogenschijnlijk vreemde situatie, want als individu waren ze allemaal hartstikke sensitief, supergevoelig. Rijk aan emoties, en in de kern kwetsbaar tot op het bot.

Maar dáár lag nou juist de kern van de polemische manier van omgaan met elkaar. Gevoelig als elk van hen was, was elk van hen hartstikke kwetsbaar – kwetsbaar voor de woorden van anderen, maar vooral voor de gevoelens en emoties van de anderen die ín het eigen systeem zo duidelijk gevoeld konden worden als ze zich daarvoor open stelden.
Dus stelden ze zich liever niet open, en probeerden ze zichzelf te beschermen door vooral veel UITgaande energie in beweging te zetten: sturen, zenden, woorden eruit gooien, richting de ander. En ondertussen vooral heel weinig laten binnenkomen.
Hoe harder en hoe meer je ‘zendt’, hoe sterker het schild dat je om je heen plaatst en waar de energie van anderen niet doorheen kan komen.

Dus daar stonden ze. Elk met een schild om zich heen. Volledig gericht op zenden, want als je zendt kun je niet tegelijkertijd ook ontvangen. Zenden was wat ze deden. Allemaal, vrijwel de hele tijd.
Gericht op de eigen energie op de ander richten; bang om geraakt en gekwetst te worden als ze even zouden stoppen met zenden en hun schilden zouden laten zakken…

En zo leidde gevoeligheid tot polemiek. Leken sensitieve mensen veel harder te zijn dan ze in werkelijkheid waren. Kregen beschuldigingen, projecties, oordelen en opinies de bovenhand en verdween de zachtheid en de warmte van de hartsverbindingen die er éigenlijk waren naar de achtergrond.

Daar stonden ze, te discussiëren en te bekvechten.
Terwijl ze in wezen juist elkaars warmte, elkaars liefde en elkaars nabijheid nodig hadden…
Maar naar dat stuk kwetsbaarheid durfden ze niet te gaan…